พูดออกมา “ข้ายังมีวิธีอื่นที่ใช้ในการฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของข้าอยู่”
“วิธีไหนเหรอ” หยานเสวี่ยเบิกตามองราวกับส่องแสงได้ในทันที “บอกข้ามา เจ้าต้องการยาวิเศษหรือว่ายาชื่ออะไร ต่อให้ต้องขโมยข้าก็จะหามาให้เจ้า”
“ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นหรอกน่า พวกเราก็แค่ต้องไปฆ่าสัตว์วิญญาณของที่นี่สักสองสามตัว เดี๋ยวอาการบาดเจ็บของข้าก็จะดีขึ้นเอง”
“แค่ฆ่าสัตว์วิญญาณอ่ะนะ” หยานเสวี่ยขมวดคิ้วแน่น “จะเป็นไปได้ยังไง”
ก็ไม่แปลกใจที่หยานเสวี่ยจะสงสัยเพราะต่อให้คนอื่นมาได้ยินต่างก็ต้องขมวดคิ้วแน่นไปตามๆกัน
เฉินเฉียงที่คิดไว้ก่อนแล้วก็ไม่ได้อธิบายสิ่งใดเพิ่มเติม เขาแค่พูดสำทับออกมาอีกครั้ง “ข้าเข้าใจอาการบาดเจ็บของข้าดี”
“ตอนที่อยู่บนโลก ข้าใช้วิธีการนี้ในการรักษาอาการบาดเจ็บของอวัยวะภายในมาก่อน”
“หากได้กินสัตว์วิญญาณสักตัวสองตัว ข้าเชื่อว่าอาการของข้าจะหายดี”
“หากเป็นอย่างนั้นจริงแล้วพวกเราจะรอช้าอะไรล่ะ รีบไปกันเถอะ”
เมื่อพูดจบ หยานเสวี่ยรีบยืนขึ้นมาก่อนที่จะเข้าไปหาเฉินเฉียงหมายจะช่วยพยุงขึ้น
“รอก่อน หยานเสวี่ย ตอนนี้พวกเราเป็นศิษย์สำนักเต๋าใต้บาดาล หากเราจะออกไปก็ต้องหาเหตุผลที่ดีๆในการออก ยังไงซะเราน
