บทที่ 348 ความคิดในใจ
“ศิษย์พี่หลิว ท่านมาที่นี่ทำไมครับ”
เมื่อเห็นหลิวเซียงเดินเข้ามา ท่าทางของเสี่ยวหลู่ไจ๋ก็เปลี่ยนไป
หลิวเซียงไม่ได้สนใจเสี่ยวหลูไจ๋และเดินตรงไปหาหยานเสวี่ยด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะพูดออกมาอย่างสนิทสนม “ศิษย์น้องหยานเสวี่ย ข้าไม่คิดว่าเจ้าที่หายหน้าหายตาไปเกือบสิบวันจะมาที่นี่เพื่อหาวัตถุดิบไปฝึกปรุงยาเลยนะเนี่ย”
“แต่เส้นทางแห่งการปรุงยานั้นจะดีกว่าหากลงมือทำเองจริงๆนั่นแหละ”
“ตอนที่ทดสอบเข้าสำนักก่อนหน้านี้ ข้าเองก็เห็นว่าเจ้านั้นมีพลังจิตที่สูงล้ำ แต่เจ้านั้นขาดความรู้ด้านนี้เพียงเท่านั้น”
“ตามความเห็นของข้า เป็นการดีที่เจ้านั้นจะทำความคุ้นเคยกับตัวยาก่อนเป็นอย่างแรก”
หยานเสวี่ยก้มหัวให้เล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาอย่างสงบ “ขอบคุณท่านผู้คุมสอบหลิวที่แนะนำ ข้าจะจำไว้ใส่ใจ”
หลิวเซียงพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจก่อนจะพูดต่อ “เอาอย่างนี้แล้วกัน น้องหยานเสวี่ย วันนี้ข้าเองก็ยังไม่ได้วางแผนจะทำอะไร ทำไมเจ้าไม่ไปห้องของข้าล่ะ ข้าจะได้สอนวิธีการต่างๆรวมถึงบอกสรรพคุณตัวยาด้วย”
ด้วยการที่หยานเสวี่ยนั้นมีเฉินเฉียงอยู่ เป็นธรรมดาที่เธอไม่ต้องขอให้ใครมาสอนเธอในเรื่องนี้
อีกอย่างคือเธอมาที