ได้”
“และก่อนหน้านั้น นอกจากเราจะทำการสืบสวนในเรื่องนี้ เรายังต้องฝึกฝนลูกศิษย์ของพวกเราให้หนักยิ่งขึ้นอีก”
“ผู้อาวุโสสูงสุด อาการบาดเจ็บของเจ้านั้นไม่เบาเลยนา เจ้าเองไม่ไปพักซะก่อนล่ะ”
ถึงแม้หลิวฉิงหยุนนั้นจะมีทั้งความคิดที่ดื้อดึงและคิดจะไปล้างแค้นเอาความกับสำนักเต๋าดาวตกอย่างที่สุด แต่ด้วยการที่เขาในตอนนี้ไม่มีกำลังพอ เขาจึงทำได้เพียงต้องอดทนเพียงเท่านั้น และนี่ทำให้มีศิษย์ในของสำนักมาช่วยประคองเขาสองคนก่อนที่จะจากไป
หลังจากส่งผู้อาวุโสสูงสุดไปพักแล้ว ผอ.ฉีก็ได้มองไปรอบๆแล้วพูดออกมาด้วยเสียงอันดังก้อง “ศิษย์ภายในประจำตำแหน่งและทำการบ่มเพาะต่อไป พวกเราต้องสร้างผลงานดีๆในการประลองในอีกครึ่งปีให้ได้”
หลังจากได้ยินแบบนี้ ศิษย์ภายในทั้งหมดก็แยกย้ายกันไปอย่างช้าๆ
แต่การมาเยือนของผู้คุมกฎแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ในครั้งนี้นั้นได้สร้างความรู้สึกถึงฝังลึกในจิตใจของศิษย์ในสำนักอย่างมาก
แม้แต่ศิษย์ภายในก็ไม่เว้นในเรื่องนี้
ศิษย์ภายนอกเกือบทุกคนนั้น นอกจากหลิวฉางเชิงและหลิวเซียงแล้ว ทุกคนล้วนแล้วอยู่ในระดับนักรบ บางคนก็ยังไม่ได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางการบ่มเพาะเลยด้วยซ้ำ
แต่พวกเขากลับต้องมาเห็นความทร