อย่างนี้ ศิษย์น้องของข้าในสำนักเต๋านั้นต้องการสมุนไพรเพื่อปรุงยาละลายเลือด แต่ตอนนี้สมุนไพรหมุนเวียนโลหิตที่ใช้ปรุงยานั้นไม่เพียงพอ ข้าจึงคิดที่จะมาที่นี่เพื่อเสี่ยงโชคน่ะ”
“สมุนไพรหมุนเวียนโลหิตงั้นรึ”
เมื่อได้ยินแบบนี้ทั้งสามก็ได้หัวเราะอย่างดังลั่นพร้อมท่าทางประหลาดใจ
“นี่เขตของเจ้าโง่งมกันขนาดนี้เลยรึ เจ้าถ่อมาที่นี่เพื่อหาสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตเนี่ยนะ”
เฉินเฉียงเงยหน้าขึ้นมาในทันทีก่อนจะถามออกมาอย่างสงสัย “ท่านทั้งสาม พวกท่านจะบอกว่าภูเขาโรคาไม่ได้เป็นแหล่งของสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตงั้นรึ”
พี่ใหญ่ของกลุ่มได้กลั้นอาการหัวเราะของตน และในที่สุดก็ตอบออกมา “ที่นี่น่ะถูกแล้ว และสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตนั้นมีเฉพาะที่นี่ก็จริง แต่ไม่มีใครที่คิดจะมาหามันแบบนี้”
“นั่นก็เพราะสมุนไพรเหล่านี้ถูกควบคุมโดยวิหารศักดิ์สิทธิ์ และพวกเขาเป็นผู้แจกจ่ายให้กับสำนักต่างๆ แล้วใครกันที่มันจะมาเก็บสมุนไพรแบบนี้คนเดียว”
“ลุง ข้าว่าการมาของท่านนี้คงต้องกลับไปมือเปล่าแล้วล่ะ”
