บทที่ 338 มั่นหน้า
เมื่อเจ้าสิ่งสีดำนี้เข้ามาใกล้เฉินเฉียงในระยะสามเมตร เขาถึงได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเจ้าสิ่งสีดำที่กำลังพุ่งเข้ามาโจมตีเขา
สัตว์ปีศาจตัวนี้มีความสูงสองเมตรครึ่งพร้อมร่างกายช่วงบนที่ใหญ่โตและช่วงล่างที่เรียวเล็ก
หัวของมันใหญ่โตประดุจดั่งหมีดำ ปากของมันมีนำลายที่ไหลเยิ้ม พร้อมเขี้ยวหกเขี้ยวที่แทงออกมาจากข้างปากดูแล้วน่าสะพรึง
เฉกเช่นเดียวกับสัตว์ปีศาจที่เขาเคยได้พบเจอมาก่อนหน้า เจ้าตัวนี้เองก็ไม่มีดวงตาอยู่บนหัว
ด้วยช่วงไหล่ที่กว้างกว่า1เมตรและกล้ามแขนที่เป็นมัดๆราวกับไประเบิดกล้ามมา ทำให้มันดูราวกับลิงยักษ์
เมื่อเทียบกับสัตว์ปีศาจตรงหน้าแล้ว เฉินเฉียงดูตัวเล็กไปอย่างถนัดตา เฉินเฉียงคาดการณ์ว่าหากสัตว์ปีศาจตรงหน้ายืนตัวตรงจะมีความสูงกว่าเขาหลายเท่าชนิดที่ว่าขาเล็กๆของมันก็ไม่อาจจะต้านทานไว้ได้อย่างสมดุล
แต่ด้วยสภาพนี้มันกลับสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วประดุจสายฟ้า
ยิ่งไปกว่านั้นคือมันยังพุ่งตรงมาที่เขาอย่างสุดแรงเกิด
นี่ทำให้เฉินเฉียงกระเด็นถอยหลังไปหลายสิบเมตร
เมื่อเฉินเฉียงตั้งตัวได้ เขาก็รีบตั้งท่าเตรียมพร้อม แต่ต่อให้เขาเตรียมพร้อมอย่างดี แต่พลังของเ