่านแม่น้ำตงเตียนมาได้อย่างง่ายดาย และหลังจากใช้ผ่ามิติอีกสองสามครั้ง เขาก็มาถึงจุดที่เรียกว่าหุบเขาฟานหยิน
“ฮื้ม น่าสนใจดีแฮะ”
ที่ตรงหน้าหุบเขาฟานหยิน เฉินเฉียงยกมุมปากขึ้นมาเล็กน้อย
ด้วยพลังจิตที่เหนือล้ำของเขานั้นทำให้ทักษะผ่ามิติของเขามีประสิทธิภาพที่สูงล้ำ
แต่หุบเขาฟานหยินตรงหน้าเขานั้นกลับต่อต้านพลังจิตของเขาได้อย่างสมบูรณ์
และด้วยสถานการณ์นี้นั้น เขาก็ได้นึกตอนที่เขาเข้าเขตแดนลับในเขตแดนจักรพรรดิ
อย่างไรก็ตาม เขตแดนลับนั่นบังเกิดจากพลังแห่งการควบคุมที่เกิดขึ้นจากราชาจักรพรรดิทั้งสาม
แต่หุบเขาฟานหยินตรงหน้าเขานั้นมันเป็นเพียงพื้นที่ที่มีภูมิประเทศที่พิเศษเพียงเท่านั้น เขาไม่รู้สึกว่ามีสิ่งใดควบคุมอยู่
และนี่ทำให้เฉินเฉียงพึ่งพาได้เพียงเท้าของตนในระยะห้าร้อยกิโลเมตรข้างหน้าของเขา เฉินเฉียงรู้สึกราวกับได้อยู่ตรงหน้าหลุมดำที่ไม่รู้ว่าภายในนั้นมีสิ่งใดรออยู่
ในเมื่อพลังจิตไม่อาจใช้การได้ เขาก็คงทำได้เพียงเข้าไปเห็นด้วยตา
เขาได้ใช้ทักษะนัยน์ตาพันลี้ และนี่ทำให้เขาเห็นทุกสิ่งรอบตัวในระยะพันเมตรได้อย่างชัดเจน
หุบเขานี้กว้างใหญ่มาก หากมองจากภายนอก ภายในนี้จะเต็มไปด้วยหมอกไอดำ
และนี่
