ทำให้ใครก็ตามที่มีทักษะที่หลากหลายได้เปรียบ
เฉินเฉียงได้ยืนนิ่งสักพักก่อนที่จะเดินเข้าไปพลางเอามือไพล่หลัง
เมื่อเขาเดินผ่านหมอกไอดำที่อยู่ในหุบเขาฟานหยิน วิสัยทัศน์ของเขาจากเดิมหนึ่งพันเมตรก็หดเล็กเหลือเพียงหนึ่งร้อยเมตร
แต่ด้วยระยะเท่านี้ไม่ได้ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของเขาแต่อย่างใด
ยิ่งไปกว่านั้น เขากลับรู้สึกว่าพลังจิตของเขานั้นราวกับถูกสะกดข่มอย่างบอกไม่ถูก และนี่ทำให้ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขานั้นไม่อาจแสดงผลออกมาได้เลยแม้แต่น้อย
ในตอนที่เขาเข้ามาในหุบเขา เขาเองก็ไม่อาจมองเห็นภายนอกได้
และในตอนนี้ เขาก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นมาราวกับมีเสียงคนกรนอยู่ข้างหูอยู่ตลอดเวลา
มันราวกับมีแมลงที่มากระพือปีกรัวๆอยู่ในหูจนทำให้กับหูอื้อไปหมด
อย่าบอกนะว่านี่เป็นที่มาของชื่อหุบเขาฟานหยิน(ซ้ำไปซ้ำมา)
ถึงแม้มันจะเป็นชื่อที่ฟังดูแปลกๆ แต่หุบเขานี้กลับมีกลิ่นอายสังหารที่พร้อมจะกลืนกินเป้าหมายได้ทุกเมื่อ
หากจะให้พูดกันตรงๆแล้วนั้น เขาคิดว่ามันเป็นกระบวนการสะกดจิตอย่างหนึ่ง
ด้วยเสียงที่มีคลื่นความถี่ต่ำจนยากจะได้ยินนี้ แต่มันก็เพียงพอจะทำให้สิ่งมีชีวิตทั่วไปนั้นไม่อยากจะเข้ามา นั่นก็เพราะเมื่
