บทที่ 335 สัมผัสภายนอก
มันไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว
ถึงแม้ว่าระดับการบ่มเพาะของหลิวฉางเชิงจะไม่ได้สูง แต่เขาก็ยังรู้เรื่องนี้ดี
หากว่าผู้ทรงพลังตรงหน้าเขาต้องการจะฆ่าเขาล่ะก็ แต่ให้เขาอยากจะหนีก็ไม่มีโอกาสที่จะหนีไปได้
และนี่ทำให้เขาทำได้เพียงคุกเข่าลงเพื่อร้องขอความเมตตา
เฉินเฉียงเดินไปที่โต๊ะช้าๆก่อนที่จะเขียนข้อมูลทั้งหมดที่เขาจะยืม ก่อนที่จะนำเหรียญม่วงหนึ่งเหรียญออกมาแล้วหันไปหาหลิวฉางเชิง
“ผู้จัดการหลิว เหรียญม่วงนี่เพียงพอหรือไม่”
“พอครับพอเพียงพออย่างที่สุด”
หลิวฉางเชิงพยักหน้ารับและหวังเพียงให้เฉินเฉียงรีบจากไป
อย่างไรก็ตาม เป็นตอนนี้ที่หัวใจดวงน้อยๆของเขาก็ไม่อาจจะสงบได้อีก
นั่นก็เพราะหลังจากที่เฉินเฉียงเก็บหนังสือทุกเล่มและข้อมูลทุกอย่างกลับเข้าแหวนไปด้วยรอยยิ้ม ก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าเย็นชาในทันที
ถึงแม้ว่าเขานั้นไม่ได้มีสิ่งใดที่น่าประทับใจในโลกปีศาจนี้เลยก็ตาม
แต่กับคนเช่นหลิวฉางเชิงนี้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็เป็นขยะอยู่ดี
และเขาเองค่อนข้างที่จะพบเจอคนเหล่านี้อยู่บ่อยครั้งจนขยะแขยงพวกมัน
เมื่อหลิวฉางเชิงได้เห็นใบหน้าเย็นชาของเฉินเฉียง หลิวฉางเชิงที่คุกเข่าอยู่กับพื้นก็มีท่าทางตระหนก
