รบ่มเพาะจะรับได้ตามที่เจ้าต้องการ”
เมื่อพูดมาถึงจุดนี้ อาจารย์ผู้คุมสอบก็ได้มองหยานเสวี่ยและเม่ยซินก่อนเดินจากไปพร้อมรอยยิ้มที่ดูมีเลศนัย
หลังจากอาจารย์ผู้คุมสอบจากไป หลิวเซียงก็ได้พูดเพิ่มเติมเกี่ยวกับข้อห้ามก่อนที่จะเริ่มแจกแจงที่พัก
อย่างที่เขาคาดไว้ ในตอนที่หลิวเซียงแจ้งที่พักให้กับหยานเสวี่ย เขาก็ได้มอบที่อยู่ที่เพียงกันแดดกันฝนได้แก่เฉินเฉียงเท่านั้น แต่มันก็ยังอยู่ข้างบ้านพักของหยานเสวี่ย
“ศิษย์น้องหยานเสวี่ย บ้านพักของข้าอยู่ถัดจากเจ้า หากมีสิ่งใดไม่เข้าใจ เจ้ามาถามข้าได้ทุกเมื่อนะ”
หลิวเซียงยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วพูดออกมา
หยานเสวี่ยหาได้แยแสเขาไม่ ทำเพียงเดินพาเมิ่งน้อยเข้าห้องไปเฉยๆ
ไม่นาน เฉินเฉียงก็ได้เข้าไปในบ้านของหยานเสวี่ย
“เฉินเฉียง นี่พวกเราต้องเรียนการปรุงยาที่นี่จริงๆรึ”
ให้พูดตามตรงแล้ว เธอไม่อยากจะอยู่ในสถานที่ที่มีแต่คนพันธุ์นี้เลยสักนิด
เฉินเฉียงส่ายหน้าไปมา “ไม่อย่างแน่นอน พวกเรามาที่นี่มีเพียงแค่สองสิ่ง หนึ่ง สืบหาร่องรอยร่างของสามผู้อาวุโสและหาวิธีพากลับไป”
“อีกหนึ่งคือการหาแหล่งที่มาของบอลเลือดปีศาจและกำจัดมันให้หมดสิ้น”
“ตราบใดที่สามารถกำจัดบอลเลือดปีศาจให
