ัวอวดร่ำรวยที่นี่กัน ช่างเสียเวลานัก”
เมื่อเห็นว่าทุกคนที่รายรอบได้หัวเราะเยาะตนอย่างหนัก หลี่กวงก็แทบจะยากขุดรูหนีลงไปในทันที
แต่เป็นตอนนี้ที่ถึงคิวที่เขาต้องไปลงทะเบียนแล้ว
“เฮ้ย ไอ้คนนั้นนั้นน่ะ ถ้ายังคิดจะสอบเข้าก็เร็วๆเข้า ไม่อย่างนั้นจะไสหัวไปไหนก็ไปซะ”
เม่ยซินรีบดึงหลี่กวงให้ลุกขึ้นมา ก่อนที่จะเดินไปลงทะเบียนแล้วจ่ายค่าธรรมเนียม
“บอกชื่อ อายุ และค่าธรรมเนียมสองเหรียญคริสตัลม่วง”
คนลงทะเบียนถามข้อมูลออกมาโดยไม่แม้แต่เงยหน้าขึ้นมอง
“หยานเสวี่ย 24 ปี นี่สามเหรียญคริสตัลม่วง” หยานเสวี่ยตอบออกมาอย่างไร้อารมณ์
“ฮืม ยี่สิบสี่เรอะ อายุกะ…”
เพียงแค่คนรับลงทะเบียนที่มีนามว่าหลิวเซียงได้เงยหน้าขึ้นมองก็ได้นิ่งชะงักงันก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา
“ก็เป็นชื่อที่ดีนะหยานเสวี่ยนี่ อายุยังถือว่าผ่านเกณฑ์อยู่ เอาล่ะเอาล่ะเอาล่ะ หลังจากจ่ายค่าธรรมเนียมแล้วเจ้าก็เดินเข้าไปรอตรงนั้นเพื่อรอการทดสอบล่ะ”
หลิวเซียงยืนขึ้นมาก่อนที่จะผายมือชี้ทางให้กับหยานเสวี่ยด้วยรอยยิ้ม
เฉินเฉียงได้เดินไปที่ตรงหน้า ก่อนจะวางเหรียญคริสตัลม่วงสามเหรียญไว้บนโต๊ะ
“เฉินเฉียง 23”
หลิวเซียงเลิกคิ้วขึ้นมาก่อนจะเงยหน้ามองเฉินเฉีย
