งและส่งเหรียญคืนให้แม้จะไม่ยากก็ตาม
“ยี่สิบสามปีนั้นมันเกินเกณฑ์ไปแล้ว ทำไมเจ้าไม่ลองไปเข้ากับสำนักเต๋าดาวตกดูล่ะเพื่อเขาจะรับ”
เมื่อเฉินเฉียงได้ยินก็แทบจะแสดงความโกรธเคืองออกมา
หยานเสวี่ยอายุมากกว่าเขาหนึ่งปีแต่กลับสามารถทดสอบได้ แล้วเขาที่อายุน้อยกว่ากลับไม่ผ่านเกณฑ์เนี่ยนะ
หยานเสวี่ยที่ทำท่าจะเดินเลยไปแล้วได้หันขวับกลับมาถามในทันที “ศิษย์พี่ผู้นี้ ข้าอายุมากกว่าเขาแล้วไม่ใช่ว่าข้าไม่ผ่านเกณฑ์หรอกหรือ”
หลิวเซียงได้ยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมา “ไม่ไม่ เกณฑ์อายุของผู้ชายและผู้หญิงนั่นย่อมแตกต่างกัน”
“อายุของศิษย์หญิงนั้นสามารถเกณฑ์เกินได้นิดหน่อย แต่กับศิษย์ชายนั้นยังไงก็ต้องกว่ายี่สิบสอง”
“หากเป็นอย่างนั้นข้าก็คง…”
ก่อนที่หยานเสวี่ยจะได้พูดจบประโยค เฉินเฉียงก็รีบพูดออกมา “อ้อ โทษทีโทษที พอดีข้าลืมบอกท่านไปว่าข้านั้นเป็นผู้ติดตามของหยานเสวี่ย”
“ผู้ติดตาม…เหรอ” หลิวเซียงนิ่งอึ้งไปก่อนที่จะหันไปมองหยานเสวี่ย
หากพูดกันตามตรง ผู้ติดตามของศิษย์หญิงนั้นปกติมักจะเป็นสาวใช้ไม่ใช่เหรอ
แต่กลับชายหนุ่มผู้นี้แต่มาอ้างว่าเป็นผู้ติดตามของศิษย์หญิงที่งดงามนี่มัน….
ยิ่งไปกว่านั้นคือยามที
