ัน….ได้ยังไงกัน เจ้าลิงนั่น..เจ้ารู้สึกรึเปล่า นั่นมันสัตว์วิญญาณระดับสองไม่ใช่เหรอ”
“กับแค่ลิงตัวเล็กๆนี่เนี่ยนะ ไม่น่าใช่หรอกม้าง….แต่….มันก็ดูฉลาดอยู่นะนั่น”
“ไอ้ฉิบ… ข้าเข้าใจผิดไป ไม่เพียงจะเป็นสัตว์วิญญาณระดับสองแล้วล่ะ ดูดวงตาเล็กๆของมันสิ มันเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณ ถึงแม้ตัวมันจะเล็กก็ตาม มันยังกับเป็นพวกกลายพันธุ์ยังไงอย่างนั้นเลย…ใช่แน่ๆ เจ้านั่นต้องเป็นสัตว์วิญญาณกลายพันธุ์แหงๆ”
“ใช่ ข้าเห็นด้วยกับเจ้า สัตว์วิญญาณระดับสองทั่วไปยังมีราคาอย่างน้อยๆก็ห้าสิบเหรียญคริสตัลม่วงเลยนะ แล้วใครกันจะไปกล้าซื้อลูกลิงที่มีสติปัญญาแบบนั้น”
“เจ้าพูดแบบนี้เจ้าบอกไปว่าซื้อด้วยแก่นวิญญาณจะไม่ดีกว่ารึไง ไม่ว่าเจ้าสัตว์วิญญาณนี่จะสวยงามยังไงก็ก็ตาม ใครจะอยากเสียเงินมากมายขนาดนั้นเพื่อซื้อมันกันล่ะ ช่างฟุ่มเฟือยยิ่งนัก”
เฉินเฉียงที่อุ้มเมิ่งน้อยในมือซ้ายอยู่นั้น ก็ได้ใช้มือขวาลูบขนเมิ่งน้อยไปมา ก่อนที่จะหรี่ตาลงแล้วถามออกมาด้วยรอยยิ้ม “นี่เจ้าพูดกับข้าอยู่รึ”
เมื่อเห็นเมิ่งน้อยทำตัวออเซาะอย่างน่ารักน่าเอ็นดูอยู่ในแขนของเฉินเฉียง เม่ยซินนั้นอดไม่ได้จนต้องรีบกดดันแฟนหนุ่มของตน “พี่ใหญ่หลี่กวง…”
ต่อให้เม
