ด้เพียงแค่ถลึงตามองเมื่อได้เห็นว่าเฉินเฉียงได้หายไปจากครรลองสายตา ชนิดที่ว่าแม้แต่ไอพลังก็ยังไม่อาจตรวจจับได้
วิธีการของเฉินเฉียงนั้นเหนือกว่าการคาดคำนวณของพวกเขามากนัก
นี่ขนาดว่าพวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นราชาจอมพลขั้นปลายทั้งนั้นนะ
แต่กับเพียงราชาขุนพลตัวน้อยๆคนหนึ่งกลับรอดไปจากการรับรู้ของพวกเขาต่อหน้าต่อตาได้เสียอย่างนั้น
แต่ในชั่วพริบตา ก็มีสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงบังเกิดขึ้น
เป็นหยางตู๋และคนของเขาอีกหมื่นคนที่ได้เข้าไปในโลกใบเล็กของเฉินเฉียงก่อนหน้านี้ ได้ปรากฏตัวที่หน้าทางเข้าเขตแดนจักรพรรดิ
และไม่นาน เฉินเฉียงก็กลับออกมา และมองไปที่หยางตู๋และคนอื่นๆด้วยหน้านิ่วคิ้วขมวด
“ท่านนายเหนือหัว เกิดอะไรขึ้นกัน”
ฮูเตี๋ยนรีบถามออกมาในขณะตรวจสอบอาการของหยางตู๋และทุกคน
ยังดีที่ทุกคนนั้นบาดเจ็บเพียงเพราะถูกแรงช็อตของเขตแดนเพียงเท่านั้น
เฉินเฉียงได้ใช้ความคิดเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมา “ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ข้าว่าคงเป็นเพราะโลกใบเล็กของผู้อาวุโสลำดับสองสูงล้ำว่าข้ามากเกินไป ทำให้เขตแดนจักรพรรดิตรวจจับได้และขับไล่เขาออกมาจากเขตแดนจักรพรรดิ”
“ดูท่าว่าต่อให้ข้าอยากพาพวกท่านไปต่างเขตแดนคงไม่ใช่
