นเสียงที่คุ้นเคย เปลี่ยนคำเรียกจากคำว่าพี่ใหญ่เฉินเฉียงเหลือเพียงแค่ชื่อเขาห้วนๆนี้ เฉินเฉียงก็รู้สึกราวกับโดนมีดกรีดหัวใจขึ้นมาในทันใด
หากเขาเลือกใหม่ได้ เขายังจะทำเหมือนเดิมอีกรึเปล่านะ
เขาลอบส่ายหัวในใจอย่างสุดแรงก่อนที่จะยิ้มแล้วพูดออกมา “ฉิงเชิน เจ้าด้วยเช่นกัน”
ฉิงเชินพยักหน้ารับก่อนที่จะหันหลังออกไป เป็นตอนนี้ที่เธอได้ยินเสียงในจิตวิญญาณของเธอ
“ฉิงเชิน เจ้าอย่าได้พึ่งรีบเร่งในการยกระดับการบ่มเพาะ”
“เมื่อถึงเวลาที่เจ้าเห็นว่าสมควรและเจ้าอยากเข้าร่วมกับฮุยตู๋ก็ขอให้มาหาผู้อาวุโสสูงสุดฮุยเตี๋ยน”
“เขามีวิธีการแก้ไขข้อสงสัยในการบ่มเพาะของเจ้าได้”
เมื่อฉิงเชินได้ยินก็รู้สึกตื่นเต้นยินดีขึ้นมาในใจ แต่เธอแสดงออกมาด้วยการพยักหน้าทีหนึ่งและกลับไปประจำที่ของเธอ
เธอเองเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
หากไม่ใช่ว่าต้องคอยดูแลเว่ยหยวนตี้ ปานนี้เธอเองก็คงจะติดตามเฉินเฉียงไปต่างเขตแดนไปแล้ว
ในเมื่อไม่มีสิ่งใดอีก เฉินเฉียงจึงได้ใช้ทักษะหลบหนีแสง ไร้ตัวตน และเคลื่อนย้ายพริบตา พุ่งตรงไปยังทางเข้าเขตแดนจักรพรรดิ
หลิวฉิง หลินจิ้นและหลูเป็ง รวมถึงคนอื่นๆจากสามเผ่าพันธุ์ทำไ
