ได้เข้าใจบางอย่างได้เพิ่มขึ้น
เมื่อเห็นแบบนี้ เฉินเฉียงก็ได้ลอบพยักหน้ารับอย่างพอใจก่อนจะพูดต่อ “ก่อนหน้านี้ที่ข้าได้เข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิและพบเจอร่างวิญญาณของจักรพรรดิทั้งสาม หลังจากที่ข้าคิดเกี่ยวกับเรื่องราวว่าทำไมทั้งสามท่านถึงได้ย่างก้าวไปยังต่างเขตแดนทำไมนั้น นั่นทำให้ข้ามั่นใจว่าพวกเขานั้นเป็นเพียงแค่กึ่งจักรพรรดิเพียงเท่านั้น”
“หรือจะให้พูดอีกอย่างก็คือ ทั้งสามท่านไม่อาจควบคุมโลกใบเล็กได้อย่างสมบูรณ์”
“และเพื่อการที่จะก้าวไปเป็นราชาจักรพรรดิให้ได้ ทั้งสามท่านจึงไปต่างเขตแดนเพื่อหาโอกาสที่จะได้ก้าวผ่าน”
“แต่นึกไม่ถึงว่ากลับต้องตกตายในต่างเขตแดน”
เมื่อพูดมาถึงจุดนี้ เฉินเฉียงก็ได้หยุดพูดพลางมองไปที่ฮูเตี๋ยน
ในตอนนี้ฮูเตี๋ยนปิดตาลงพร้อมเปลือกตาที่ขยับไปมา แค่มองจากข้างนอกก็เห็นได้ว่าลูกตาของเขานั้นหมุนวนไปมาอย่างไม่หยุดนิ่ง
เมื่อเห็นแบบนี้ เฉินเฉียงก็พยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ
เมื่อได้เห็นว่าฮูเตี๋ยนเองนั้นได้รับบางสิ่งจากการตั้งข้อสันนิษฐานของเขา นี่ทำให้เขาไม่คิดจะรบกวนการใช้ความคิดของฮูเตี๋ยนแต่อย่างใด มันจะดีกับตัวเฉินเฉียงเองหากว่าฮูเตี๋ยนได้คำตอบ นี่จึงทำให้เขาเฝ้ารออย
