ม่บอกเรื่องวิธีการเข้ากับเขา เขาจึงไม่ได้สนใจแต่อย่างใด
“นายเหนือหัว อีกครึ่งปีให้หลัง ยามที่ท่านเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดินั้นท่านจะพาคนเข้าไปเท่าใด”
“พาคนไปเท่าไหร่เหรอ” เฉินเฉียงหันไปมองฮูเตี๋ยนในทันที “ทำไมข้าต้องพาคนไปกับข้าด้วยล่ะ”
เมื่อได้ยินแบบนี้ ฮูเตี๋ยนก็อดที่จะร้อนรนไม่ได้ “นายเหนือหัว ท่านคงไม่วางแผนที่จะไปเผชิญหน้ากับไอ้พวกต่างเขตแดนนั่นคนเดียวหรอกนะ…ไม่ใช่ ใช่รึเปล่า”
“ข้าไม่ยอม”
“ย้อนกลับไป ขนาดท่านราชาจักรพรรดิทั้งสามยังต้องพ่ายแพ้จนทิ้งร่างไว้ต่างมิติเลยนะ แล้วท่านไปคนเดียวจะไม่ยิ่งอันตรายไปอีกรึ”
“ไม่มีทาง ข้าไม่ยอมให้ท่านไปคนเดียวเป็นแน่”
