บทที่ 316 ตัวอย่าง
เมื่อคิดได้แบบนี้ เฉินเฉียงจึงได้นำกระดูกสีดำออกมาจากแหวนเก็บของของตน ก่อนที่จะส่งต่อให้หลิวฉิง
“ผู้อาวุโสสูงสุดหลิวฉิง ลองนำสิ่งนี้ไปพิจารณาดูว่ามันคืออะไร”
หลิวฉิงรับกระดูกสีดำมาจากเฉินเฉียงและสองมันดูไปมา ก่อนจะส่ายหัวแล้วส่งให้กับหลูเป็ง
นั่นก็เพราะเท่าที่เขาดูมันเหมือนจะเป็นกระดูกของสัตว์มากกว่ามนุษย์
หลูเป็งเมื่อรับมาจ้องมองสักพักก็ได้ส่ายหัวไปมา “นายเหนือหัว สิ่งนี้แน่นอนว่ามันไม่ใช่สัตว์ประหลาด แต่มันก็ไม่ใช่กระดูกมนุษย์เช่นเดียวกัน เจ้าสิ่งนี้…..นายเหนือหัว ไปได้สิ่งนี้มาจากไหน”
เมื่อสิ้นคำถามของหลูเป็ง หลินจิ้นและหลิวฉิงเองต่างก็มองไปที่เฉินเฉียง
“นายเหนือหัวผู้นี้นำมันออกมาจากเขตแดนลับที่อยู่ในเขตแดนจักรพรรดิ”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือข้ามั่นใจว่าเจ้าของกระดูกนี้สมควรจะเป็นต้นเหตุทำให้ราชาจักรพรรดิทั้งสามต้องบาดเจ็บสาหัส”
“เป็นไปได้ยังไงกัน” หลินจิ้นได้คว้ากระดูกสีดำท่อนนี้มาส่องดูสักพักก่อนที่จะพูดออกมาอย่างไม่แยแส “กระดูกนี้มันก็ดูมีอายุสี่ร้อยไม่ก็ห้าร้อยปีก็จริง แต่เพียงกระดูก นายเหนือหัวก็มั่นใจว่ามันเป็นของสิ่งมีชีวิตต่างเขตแดนได้แล้วหรือ นี่มันจะไม่กล่าวเล