าดินได้แต่กำเนิดเหนือกว่ามนุษย์ จะว่าไปมันก็เป็นเพียงแค่การอิจฉาล้วนๆเท่านั้น”
“แต่ทำไมพวกท่านไม่คิดว่าด้วยโอกาสที่สัตว์ประหลาดทั้งหลายได้รับมาแต่กำเนิดนี้ กลับต้องถูกเล็งเป็นเป้าในการเข่นฆ่า พวกเขาจึงทำได้เพียงขวนขวายตัวเองแห่งแข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะไม่ต้องตกตายก็เพียงเท่านั้น”
“นี่จึงเป็นเหตุผลที่ฮุยตู๋ของเรานั้นไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ระหว่างสามเผ่าพันธุ์มาโดยตลอด”
“แต่ในตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว”
“เป็นเพราะไอ้เวรตะไลฮั่นจุยนั้นเล็งหัวทั้งสามเผ่าพันธุ์เอาไว้ หากเรื่องนี้ไม่รีบจัดการ ทั้งสามเผ่าพันธุ์ย่อมต้องสาบสูญไปอย่างแน่นอน”
“เมื่อถึงเวลานั้น ต่อให้ไอ้พวกต่างเขตแดนจะมาโจมตี โลกนี้ก็ไม่เหลือห่าเหวอะไรอีกต่อไป”
เมื่อเฉินเฉียงได้พูดจบ ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสามต่างก็เงียบงั้น
เมื่อฮูเตี๋ยนได้เห็นก็รู้สึกโกรธเกรี้ยวขึ้นมา
คำพูดของเฉินเฉียงก็เข้าใจได้อย่างชัดแจ้ง เขาไม่รู้จริงๆว่าไอ้พวกเต่าแก่โง่งมพวกนี้คิดอะไรกันอยู่
เมื่อเห็นฮูเตี๋ยนเตรียมที่จะด่ากราด เฉินเฉียงรีบยกมือขึ้นเพื่อห้ามปราม
เพราะเขาคิดว่ากับเรื่องนี้ เขาเองก็ได้พูดไปหมดแล้ว
ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับทั้งสามต้องเป็นฝ่ายคิดตัดสิน
