บทที่ 328 วาสนาของท่านมาถึงแล้ว
แม้ในใจจะคลาคล่ำด้วยเจตนาสังหาร แต่ลวี่หยางกลับมิได้รีบร้อนลงมือในทันที ท้ายที่สุด…ชาตินี้เขามุ่งหมายเข้าสู่ นิกายกระบี่ ตั้งมั่นเป็นคนดีให้จงได้
ตูมม!
ในชั่วพริบตาแห่งความเป็นความตาย เฉิงเซี่ยน เซียนมนุษย์จากโลกเซวียนหลิงก็ปรากฏเบื้องหน้าของลวี่หยาง ทว่าในเวลาเดียวกัน กลับมีอีกเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นขวางไว้
“อวี๋เส่า!”
เฉิงเซี่ยนจ้องตาคมกริบ ก่อนจะระเบิดหัวเราะดังลั่น
“มาได้ดีนัก! วันนี้ข้าจะจับพวกเจ้าทั้งหมดไว้ให้จงได้ วันหน้าตำแหน่งสามขุนนางเซียน ย่อมมีข้าแน่นอน!”
แม้เมื่อครู่ เจินเหรินปราบมาร เพิ่งเผยพลังอันเกรียงไกร กวัดแกว่งหนึ่งกระบี่หอบเซียนสวรรค์หมิงฮวากับสามเซียนปฐพีจนสาหัสไปในคราเดียว
กระนั้นกลับไม่รู้เหตุใด…ในใจของเฉิงเซี่ยนหาได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ซ้ำกลับพลุ่งพล่านด้วยความกระหายอย่างหาที่มาไม่เจอ
‘ว่าไป…เมื่อครู่นั้น ข้าก็หนีได้นี่นา?’
…ความคิดเช่นนั้นยังไม่ทันแจ่มชัด เฉิงเซี่ยนก็ฆ่ามันทิ้งเสียเรียบร้อยแล้วในใจ
เย่กูเยว่จงใจปล่อยให้เวิ้งหนึ่งเปิดออก หากเป็นเมื่อก่อน เขาคงหาทางหลบหนีไปนานแล้ว ทว่าเวลานี้ ใจของเฉิงเซี่ยนกลับถูกครอบครองด้วยความคิดหนึ่งเพียงเท่านั้น
“สังหารอวี๋เส่า…แย่งชิงทองคำธาตุเซินกลับคืนมา!”
ภายใต้แรงผลักดันของความคิดนี้ เฉิงเซี่ยนไม่ลังเลแม้แต่น้อย รวบรวมพลังวิชาในทันที แล้วระเบิดเสียงคำรามออกจากปากดั่งอัสนีคำรณ:
“บ
