นวิถีเซียนบัญชาสัจจะ
บัดนี้นับว่าเป็นสายธารแห่งมรรคผลอันดับหนึ่งของ ของโลกเซวียนหลิง!
ส่วน “วิชาสัจจวาจา” นั้น…
ตามนามที่ปรากฏ หนึ่งถ้อยคำ กลายเป็นกฎแห่งฟ้าดิน
บรรดาอักขระและมนตราทั้งหมดในศาสตร์นี้ ล้วนเปี่ยมพลังประหนึ่ง “วิชาเทพ” ทุกถ้อยทุกคำต่างอุบัติผลกระทบเหนือสามัญ!
ดั่งในยามนี้…
เฉิงเซี่ยนใช้อาคมแห่งวิชาสัจจวาจา ขจัดบาดแผล เพื่อระงับผลกระทบจากบาดเจ็บรุนแรง ฟื้นคืนพลังสู่ขีดสุดอีกครา
ทว่า…ศาสตร์นี้หาใช่ “คำสั่งแห่งฟ้า” โดยแท้ อิทธิผลทั้งหมด ล้วนเป็นเพียง ชั่วคราวเท่านั้น
ตราบใดที่พลานุภาพหมดสิ้น ไม่อาจประคองมนตราได้อีก…
บาดแผลทั้งมวลจักย้อนกลับ
ไม่เพียงมิฟื้นคืน หากแต่…จะรุนแรงขึ้นหลายเท่า!
‘ศึกยืดเยื้อ…ย่อมเป็นพิษ! ต้องรีบเด็ดหัวให้จบไวเท่านั้น!’
เฉิงเซี่ยนแม้ไร้ซึ่งความคิดจะล่าถอยแม้เพียงปลายเส้นผม ทว่าจิตกลับแจ่มชัดไร้ขุ่นมัว เขาเคลื่อนจิตในบัดดล รวมพลังกว่าหนึ่งส่วนสามหล่อหลอมขึ้นมายังลำคอ
“ตาย!”
เกิดดับไม่แน่นอน ตัวอักษรเดียวนี้ เป็นหนึ่งในวจีที่สังหารได้เฉียบคมที่สุดแห่งวิชาสัจจวาจา
เพียงเปล่งออก…ก็หมายเล็งผลตรงไปยังอวี๋เส่า!
ประมือกันแค่ชั่วประเดี๋ยว พลันเห็นทั่วร่างอวี๋เส่าพลุ่งพล่านไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย
ไร้เค้าลางเตือน สูดหายใจเพียงหนึ่งครา…กลับไม่มีลมหายใจคราที่สอง
ใบหน้าซีดเผือดจนเกือบกลายเป็นเขียวคล้ำ จำต้องถอยหลังอย่างเสียขบวน รวบรวมพลังกายใจฝืนต้านฤทธิ์ง่วงเห
