็นเหยื่อรายต่อไป”
เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว หลิวฉิงก็อดที่จะทดสอบไม่ได้ “ฉิงเชิน ไปนำมาอีกตัว”
ไม่นาน เว่ยฉิงเชินก็ได้นำกระต่ายมาอีกตัวในอ้อมแขน
หลิวฉิงจึงรีบใช้พลังจิตของตนผลักเจ้ากระต่ายตัวนี้ให้ไปแตะต้องศพของพวกเดียวกับมัน
ในทันทีที่เห็นสภาพของกระต่ายตัวที่สองนี้ หลิวฉิง หลินจิ้น และหลูเป็งถึงกับหน้าซีดเผือดและลนลาน
เป็นอย่างที่เฉินเฉียงว่าไว้ กระต่ายตัวที่สองเพียงแค่แตะซากร่างของกระต่ายตัวแรกไปแล้วก็ได้เปลี่ยนเป็นมัมมี่ตามกันไปเพียงชั่วพริบตา มันราวกับการติดต่อกันของโรคระบาดเลยก็ว่าได้
“อะ อะ อะ อะไรวะนั่น มันคือห่าเหวนรกแตกอะไรกัน”
เมื่อเห็นกระต่ายตัวที่สองอยู่ๆก็ตายเพียงแค่แตะร่างกระต่ายตัวแรก หลินจิ้นถึงกับขนลุกขนพองในทันใด
หากเฉินเฉียงไม่ได้ยับยั้งเขาเอาไว้ เขาเองก็คงจะต้องตกอยู่ในสภาพของกระต่ายตัวที่สองนี่ไปแล้ว
บนโลกนี้มีวิชายุทธมากมายของทั้งสามเผ่าพันธุ์ แต่พวกเขาก็ไม่เคยเห็นวิชาแบบนี้มาก่อน
ห้านิ้วพิศวงที่เฉินเฉียงใช้ก่อนหน้านี้นั้นเป็นเพียงการบังคับให้เลือดสีดำที่พวกเขาเห็นออกมาจากร่างแล้วลอยไปหากระต่ายเพียงเท่านั้น นี่หมายความว่าร่างเขาเองก็ควรจะมีเจ้าเลือดสีดำนี่