ายพันธุ์ไปจนหมด
และนี่จึงทำให้เขานั้นคิดได้เพียงการรวมกำลังจากสามเผ่าพันธุ์ในการค้นหาฮั่นจุยเท่านั้น
และในระหว่างที่รอหลินจิ้นและผู้อาวุโสลำดับที่สามอยู่นี้ เฉินเฉียงก็ได้ปรากฏตัวตรวจหน้าตึกจอมพลภาคกลาง และเดินไปยังเขาโชวหยางที่อยู่ไม่ไกล
ถึงแม้ว่าจ้าวลี่จะถูกสังหารไปแล้ว แต่ตำแหน่งผู้ตรวจการของสภาสูงแห่งเขาโชวหยางนั้นก็ได้ถูกเติมเต็มอย่างรวดเร็วโดยในครั้งนี้เป็นราชาขุนพลขั้นปลายคนหนึ่ง
ด้วยการที่ครั้งก่อนนั้น เรื่องราวและหว่างฮูเตี๋ยนและเฉินเฉียงเป็นที่โจษจันกันไปทั่ว แม้ผู้ตรวจการผู้นี้จะถึ่งมาใหม่ แต่เขาก็สามารถจดจำทั้งสองคนได้ตั้งแต่ไกล และนั่นทำให้เขารีบวิ่งเข้าไปหาทั้งสองคนในทันที
“ทำความเคารพผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยน ข้าผู้ตรวจการเจิ้งชานแห่งเขาโชวหยาง”
ฮูเตี๋ยนพยักหน้ารับและกล่าวออกไป “เจิ้งชาน พาพวกเราไปยังหอของผู้อาวุโสสูงสุดหลิวฉิงที แล้วแจ้งหลิวฉิงไปว่าตาแก่คนนี้มีเรื่องที่ต้องหารือ”
“ได้ได้ได้ ท่านผู้อาวุโสสูงสุดโปรดเชิญทางนี้”
เจิ้งชานได้ผายมือออกก่อนที่จะนำพาทั้งสองคนเข้าไป
แต่ในระหว่างนี้เอง เจิ้งชานก็อดที่จะสนใจการเดินเข้าไปยังหาของผู้อาวุโสสูงสุดคนนี้เสียมิได้ นั่
