้ผู้อาวุโสหลินจิ้นว่านายเหนือหัวของข้าต้องการเยี่ยมชมเขาแห่งนี้”
“นายเหนือหัว…แห่งฮุยตู๋”
หลังจากได้ยินคำพูดของฮูเตี๋ยนแล้ว ผู้ดูแลได้รีบจ้องมองไปที่เฉินเฉียงอย่างไว ก่อนที่จะพูดออกมาอย่างเคารพ “โปรดรอสักครู๋ ผู้น้อยจะไปรายงานให้ผู้อาวุโสทราบเดี๋ยวนี้”
เมื่อพูดจบ เขาก็ได้หายไป
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงได้ใช้กระแสจิตตรวจพบคนกว่าสามสิบคนที่รอยอยู่บนฟ้า
ผู้นำกลุ่มเป็นชายแก่อายุประมาณหกสิบถึงเจ็ดปีที่มีหน้าแดงฉาน หากเฉินเฉียงเข้าใจไม่ผิด คนคนนี้สมควรจะเป็นผู้อาวุโสสูงสุดแห่งมนุษย์กลายพันธุ์ที่ชื่อหลินจิ้นที่ฮูเตี๋ยนเอ่ยถึง
“ฮ่าฮ่าฮ่า ผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยน ท่านมาทำอะไรที่นี่กัน นี่พวกเราไม่ได้พบกันมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย”
เรียกได้ว่าเขามาก่อนที่ผู้ดูแลจะเข้าไปแจ้งเสียอีก
เมื่อผู้อาวุโสสูงสุดแห่งมนุษย์กลายพันธุ์ หลินจิ้นได้ปรากฏ เขาเผยรอยยิ้มบนใบหน้าพลางกล่าวทักทายฮูเตี๋ยนและลอบมองไปที่เฉินเฉียงอยู่บ่อยครั้ง
“ผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยน ข้าได้ยินว่าท่านพานายเหนือหัวของท่านมาเยี่ยมเยือน คงจะเป็น…”
ฮูเตี๋ยนได้ก้าวถอยหลังไปในทันทีและปล่อยให้เฉินเฉียงอยู่หน้าตน และพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเคารพ “น้องหลิน นี
