เขาในตอนนี้คือร่างที่แท้จริงของราชาจักรพรรดิทั้งสามนั่นรึเปล่านะ
“กัปตัน”
“เฉินเฉียง…”
จางหยวนและพวกรวมถึงหยานเสวี่ยต่างก็สงสัยและมึนงงในทันทีที่เห็นเฉินเฉียงนึ่งอึ้งไป พวกเขารีบเรียกเฉินเฉียงโดยจับไหล่เขย่าในทันทีด้วยความเป็นห่วง
ในขณะเดียวกัน เมื่อฮูเตี๋ยนได้เห็นท่าทางแปลกประหลาดของเฉินเฉียงนี้ เขาก็ได้มองไปที่กลางจัตุรัสเช่นกันและกระซิบถามออกมา “เฉินเฉียง มีปัญหาอะไรงั้นรึ”
“ผู้อาวุโส ทั้งสามคนนั้นคือราชาจักรพรรดิของสามเผ่าพันธุ์ใช่รึเปล่า”
ถึงแม้ว่าคำถามของเฉินเฉียงจะไม่ผิดปกติแต่อย่างใด แต่จุดที่เขาอยู่นี้ห่างจากจุดศูนย์กลางของจัตุรัสแห่งนี้ถึงสองไมล์ นี่ทำให้นอกจากหยางเสวี่ย จางหยวน และคนอื่นๆต้องตกตะลึง ส่วนคนอื่นอีกนับพันนี้ ในตอนแรกจะไม่ได้สนใจอะไรมากมายนัก
แต่เพียงเฉินเฉียงพูดออกมา พวกเขาจึงได้รีบหันไปมองยังกลางจัตุรัสในทันที
เมื่อได้ยินแบบนี้ ฮูเตี๋ยนก็มีท่าทีเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาดึงแขนของเฉินเฉียงแล้วรีบถามออกมา “เฉินเฉียง เจ้าเคยพบผู้อาวุโสทั้งสามมาก่อนงั้นรึ ใช่ในเขตแดนจักรพรรดินั่นรึเปล่า”
ยิ่งได้ยินคำถามหยั่งเชิงของฮูเตี๋ยนนี้ยิ่งทำให้เฉินเฉียงมึนงงเข้าไปใหญ่
“ผู้อาวุโสสูงสุด
