บทที่ 311 ข้อแลกเปลี่ยน
“จัดไป” ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งฮุยตู๋ ฮูเตี๋ยน ได้ตอบรับคำนี้อย่างไม่ลังเล “ข้าพูดสิ่งใดไปแล้วย่อมไม่คืนคำ”
เฉินเฉียงพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ “ถ้าอย่างนั้นข้าก็วางใจ”
“แต่ว่า…เฉินเฉียงเอ้ย ทำไมเจ้าถึงไม่คิดจะเข้าร่วมกับพวกเราล่ะ” ฮูเตี๋ยนถามออกมาด้วยความสงสัยอย่างที่สุด
“เฉินเฉียง เจ้าก็น่าจะรู้ว่าในโลกใบนี้ ไม่มีใครกล้าหาเรื่องเรา ฮุยตู๋”
“แม้แต่หลิวฉิง ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งเผ่าพันธุ์ของเจ้าก็ยังไว้หน้าพวกเราเลยนา”
“ข้าเชื่อว่าเจ้าควรจะรู้ดีว่าไม่ว่าใครก็ตามในเผ่าพันธุ์ของเจ้าไม่มีใครไม่รู้ว่าเจ้าคือศิษย์ของข้า”
“เพื่อแค่สถานะนี้ แม้แต่คนของสภาสูงก็ยังไม่กล้ายุ่งเกี่ยวกับเจ้า”
“แล้วเจ้าไม่สนใจลูกสาวของเว่ยหยวนตี้นั่นงั้นรึ”
“ตราบใดที่เจ้าเข้าร่วมกับเราอย่างเต็มตัว ข้าเชื่อว่ายัยเด็กนั่นต้องยอมแต่งกับเจ้าอย่างแน่นอน”
“เหอะ เหอะ เหอะ”
เฉินเฉียงหัวเราะออกมาอย่างปวดร้าว
สิ่งที่ฮูเตี๋ยนพูดออกมามันก็มีส่วนถูก
หากไม่ใช่เพราะว่าเขานั้นมีสถานะศิษย์ของฮูเตี๋ยนค้ำชู เขาคงไม่ได้ออกจากเขาโชวหยางอย่างปลอดภัย หรือแม้แต่เรื่องที่เขตแดนใต้เองนั่นที่ร้ายแรงอย่างที่สุดในหมู่กองทัพมนุษย์ แต่ก็ยังจบ
