บทที่ 310 คนละโลก
ในขณะที่ฮูเตี๋ยนพูดออกมานี้ เฉินเฉียงและคนอื่นๆต่างก็รับฟังอย่างนิ่งเงียบ
หากพูดกันตามสามัญสำนึกแล้ว ฮูเตี๋ยนนั้นควรจะพูดถึงเรื่องราวการตายของเฉินเทียนเว่ย
เพราะไม่ว่ายังไงก็ตาม ตอนนี้เฉินเทียนเว่ยก็ถือว่าเป็นคนของฮุยตู๋
แต่ด้วยความทรงพลังของฮุยตู๋แล้ว ใครกันที่กล้าโจมตีเฉินเทียนเว่ย
และฮุยตู๋นั้นก็ควรที่จะไม่ปล่อยให้เฉินเทียนเว่ยต้องตกตายโดยไม่รู้ว่าใครที่ไหนไม่รู้เป็นผู้ลงมือ…ใช่รึเปล่า
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงประหลาดใจในทันทีเมื่อพบว่า ท้ายที่สุดแล้ว ฮูเตี๋ยนไม่ได้เอ่ยถึงการตายของเฉินเทียนเว่ยแต่อย่างใด
ท่ามกลางท่าทางที่แสดงออกอย่างเสียใจของฮูเตี๋ยนนี้ เขาได้ส่งธงตราแห่งฮุยตู๋คืนให้แก่เฉินเฉียงแล้วพูดออกมา
“เฉินเฉียง ข้าเชื่อว่าเจ้าสมควรจะรู้ว่าคำสั่งเสียของพ่อของเจ้านั้นมีเบื้องหลังอยู่ ใช่รึเปล่า”
“เหตุผลที่เขาขอให้เจ้านำธงตรานี้มามอบคืนเป็นเพราะต้องการให้เจ้าได้มีโอกาสเข้าร่วมกับพวกเรา ฮุยตู๋”
“แต่เดิม ด้วยระดับการบ่มเพาะของเจ้านั้น ต่อให้เจ้าทะลวงเข้าสู่ระดับราชาขุนพลไปแล้วก็ตาม เจ้าก็ไม่อาจจะเข้าร่วมกับฮุยตู๋ได้”
“แต่เห็นแก่สิ่งที่ราชาสวรรค์ได้สร้างเอาไว้ ข้าจะยกเว้นเจ้าเป็นกรณีพิเศษ”
“เจ้าเองก็สืบต่อธงตราของราชาสวรรค์ไปก็แล้วกัน”
ด้วยชื่อเสียงที่สั่งสมและความทรงพลังของฮุยตู๋ที่อยู่เหนือสามเผ่าพันธุ์ ฮูเตี๋ยนเชื่อว่าเฉินเฉียงนั้นต้องยอมรับเกียรติยศนี้เอาไว้อ
