ย่างแน่นอน
แม้แต่หยานเสวี่ย จางหยวน และคนอื่นๆในกองกำลัง ต่างก็มองเฉินเฉียงด้วยท่าทางราวกับปลากระดี่ที่ได้น้ำ
ส่วนผู้อาวุโสคนอื่นของฮุยตู๋นั้น แม้จะได้ยินแบบนี้แล้ว พวกเขาก็ไม่ได้มีท่าทีจะขัดข้องแต่อย่างใด
เพราะพวกเขารับรู้เป็นอย่างดีว่าหากเฉินเฉียงเข้าร่วมกับพวกเขา พวกเขาจะได้รับสิ่งใดตอบแทน
นั่นก็เพราะว่าที่ฮุยตู๋ตัวน้อยผู้นี้คือผู้ถือครองความลับแห่งเขตแดนจักรพรรดิ
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครคิดว่าเฉินเฉียงจะปฏิเสธข้อเสนอที่น่าเย้ายวนนี้อย่างไม่ไยดี
“ผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยน ข้าต้องขอโทษด้วยที่คงต้องทำให้ท่านผิดหวัง”
เฉินเฉียงได้ใช้มือดันธงตราแห่งฮุยตู๋กลับไปให้ฮูเตี๋ยน ก่อนจะพูดออกมาด้วยเสียงที่นิ่งลึก “การที่ผู้น้อยมาที่นี่ไม่ใช่การเข้าร่วมกับฮุยตู๋แต่อย่างใด”
“ที่ข้ามานั้นเพียงเพราะต้องการทำตามคำสั่งเสียของพ่อข้าและส่งมอบข้อความตามคำสั่งเสียไว้เพียงเท่านั้น”
ตั้งแต่เริ่ม เมื่อเห็นว่าฮูเตี๋ยนไม่คิดจะถามเรื่องราวความตายของเฉินเทียนเว่ย จึงเป็นธรรมดาที่เฉินเฉียงจะไม่แยแสต่อฮุยตู๋
“ที่พ่อของฆ่าได้ตกตายไปนั้นเป็นเพราะได้ทำการสืบสวนเรื่องราวภัยพิบัติที่ปรากฏในตอนนี้ นั้นก็คือสัตว์หายนะที่โลกภายนอก”
“ก่อนที่พ่อของข้าจะจากไป เขาให้ผู้น้อยมาส่งข้อความแก่ผู้อาวุโสสูงสุดว่า สัตว์หายนะที่ปรากฏตัวขึ้นในตอนนี้นั้นเป็นผลพวงจากแผ่นแก่นพลังงานที่ถูกผลิตขึ้นมาจากเขาห่านป่าของพวกมนุษย์กลายพันธุ์”
“และด
