แต่ถึงกระนั้น มันก็ได้หายไป”
“ใครจะไปคิดว่าหลังจากหายไปสี่ร้อยปี นายเหนือหัวจะนำมันออกมาจากเขตแดนลับนั่นได้”
“ใครก็ตามที่มีป้ายคำสั่งนี้อยู่ในมือ คนผู้นั้นย่อมมีสิทธิ์อำนาจเหนือฮุยตู๋”
“นายเหนือหัว โปรดวางป้ายคำสั่งนี้ลงในช่องตรงหน้า แล้วนั่นท่านจะได้เห็นบางสิ่ง”
ถึงแม้เฉินเฉียงจะไม่ชอบกับการที่ถูกผู้อาวุโสทั้งหลายเรียกเขาว่าผู้การสูงแม้แต่น้อย แต่เขาย่อมรู้ดีว่าการที่สามารถออกคำสั่งกับฮุยตู๋ได้นั้นหมายความว่ายังไง
และเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ ท่ามกลางการจ้องมองของผู้คน เฉินเฉียงจึงได้เดินไปที่ตรงกลางของรูปปั้นทั้งสาม ก่อนที่จะวางมันลงในช่องที่มีลักษณะเดียวกับป้ายคำสั่งในมือ
“กรึ๊บ…”
ในทันทีที่ป้ายคำสั่งของฮุยตู๋ได้วางลงไป วงล้อมแสงก็ได้เริ่มสว่างขึ้นมา และแสงนั่นได้พุ่งเข้ามาห่อหุ้มร่างของเฉินเฉียงไว้
ในขณะเดียวกัน เส้นแสงนับไม่ถ้วนได้ถูกส่งจากป้ายคำสั่งเข้าสู่จิตสำนึกของเฉินเฉียงในขณะที่ยังถือป้ายคำสั่งนี้อยู่ในมือ
มันคือฉากเหตุการณ์ที่ผ่านมาอย่างเนิ่นนาน
ฉากที่ปรากฏ เฉินเฉียงได้เห็นราชาจักรพรรดิทั้งสาม มันเป็นเรื่องหลังจากตอนที่พลังฟ้าดินได้ฟื้นคืน ทั้งสามถูกชี้แนะจากใครบางคนที่ทร