ารต่อสู้แค่ในระดับเรียนรู้เพียงเท่านั้น ทำให้เขาสามารถควบคุมทุกสิ่งอย่าได้เพียงในระยะครึ่งเมตรโดยรอบ
ด้วยแรงกดดันที่มหาศาลจนเรียกได้ว่ามหัศจรรย์พันลึกของผู้อาวุโสสองนี่เองจึงทำให้ความเร็วของขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเฉินเฉียงไม่อาจที่จะตามทัน ไม่นาน พลังฟ้าดินของหยานตู๋ก็เกือบจะถึงร่างของเฉินเฉียงแล้ว
“เจ้าสอง หยุดเลยนะ”
ยังดีที่ก่อนที่จะถึงเวลาวิกฤต ฮูเตี๋ยนได้ตัดสินใจเคลื่อนไหว
ด้วยฝ่ามือที่เปล่งประกายของเขาในตอนนี้ พร้อมกับคลื่นพลังที่หนักหน่วงอย่างที่สุด เฉินเฉียงที่เผชิญหน้าก็ได้พ่นเลือดออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะฝืนกลืนมันกลับเข้าไป
“เด็กดี เจ้าเป็นเพียงกึ่งราชาแต่กลับต้านทานพลังอันหนักหน่วงของตาแก่ได้ถึงสองช่วงลมหายใจ”
“ว่าแต่ท่านพี่ ไม่ใช่ว่าท่านบอกว่าเฉินเฉียงนั้นไม่อาจก้าวข้ามขั้นได้อีกเพราะเผาผลาญแก่นสายเลือดไปแล้วไม่ใช่รึไง”
หยางตู๋นั้นมึนงงจนต้องถามออกมา แม้แต่ฮูเตี๋ยนเองที่ได้ยินก็ยังอดสงสัยไม่ได้
และด้วยเหตุที่ระดับการบ่มเพาะของเฉินเฉียงถูกเปิดเผยนี้เองว่าตัวเขานั้นเกือบจะอยู่ในระดับราชาได้แล้ว นี่ทำให้ฮูเตี๋ยนตระหนกอย่างที่สุด หากเขาปล่อยเรื่องนี้ไว้อีกเพียงแค่ลมหายใจ มันจะกลายเป็นว่าพวกเขาได้ตัดอนาคตของเฉินเฉียงอีกครั้งด้วยมือตนเอง
“เฉินเฉียง….นี่เจ้าข้ามขั้นแล้วจริงๆรึ หรือว่าเจ้านั้นได้ร่วมหอกับลูกสาวของเว่ยหยวนตี้แล้วกัน”
ที่ฮูเตี๋ยนพูดออกมาแบบนี้เป็นเพราะว่าเขาน
