ลับมาแล้ว นี่ทำให้ผู้คนมากมายต่างก็เข้ามาเยี่ยมเยือนเธอ แน่นอนว่าส่วนใหญ่แล้วก็เพื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีกับเว่ยหยวนตี้
ถึงแม้ว่าเว่ยฉิงเชินจะเข้าสังคมไม่เก่งนัก แต่กับเรื่องพ่อของเธอแล้ว เธอก็ยังพยายามทำอย่างสุดความสามารถในการพูดคุยและต้อนรับผู้คนเหล่านี้เพื่อเห็นแก่หน้าพ่อของตน
“ไอ๊ยะ คุณหนูฉิงเชิน ท่านอายุเพียงยี่สิบต้นๆแต่ไม่นึกเลยว่าจะก้าวเข้าสู่ระดับราชาขุนพลไปเสียแล้ว นี่ถือได้ว่าเป็นประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของเผ่าพันธุ์เราจริงๆที่ได้มีอัจฉริยะที่หาใครเปรียบเช่นท่าน”
“ไม่เพียงเท่านั้นนา นอกจากระดับการบ่มเพาะที่สูงล้ำแล้ว คุณหนูฉิงเชินนั้นยังมีความงามระดับล่มเมืองได้จริงๆ ข้าล่ะสงสัยจริงๆว่าจะมีอัจฉริยะหนุ่มที่ไหนที่จะคู่ควรกับคุณหนูฉิงเชินกันน้อ”
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้คนเหล่านี้ เว่ยหยวนตี้ก็หัวเราะร่วนไม่หยุดหย่อน “เหอเหอเหอ นายท่านซู่ นายท่านเชินก็พูดเกินไป”
“เด็กน้อยของข้านั้นจะมีดีก็เพียงร่างกายที่พิเศษกว่าใครเท่านั้น แล้วจะดีเด่นเฉกเช่นท่านพูดไปได้สักเท่าไหร่”
“ท่านเว่ย ท่านเองก็ถ่อมตัวเกินไปนา”
“ตอนนี้คุณหนูฉิงเชินเองก็เป็นลูกศิษย์ของผู้อาวุโสสูงสุดหลิวฉิงนา เธอนั้นย่อมโดดเด่นเหนือใครอยู่แล้ว”
“น่าเสียดายนักที่ตาแก่คนนี้ไม่มีลูกหลาน ไม่เช่นนั้นล่ะก็คงจะส่งคนมาลองสู่ขอเผื่อว่าจะได้สะใภ้ดีๆเข้าตระกูลไปแล้ว”
เพียงได้ยืนผู้คนพูดถึงการแต่งงาน ฉิงเชินก็มีใบหน้าที่มืดครึ้มและก้
