ี่ผ่านมานี้ จะเป็นกัปตันรุ่นแรกในตำนานของกองกำลังเทียนเว่ย เฉินเทียนเว่ยผู้นั้น
และบุคคลในตำนานผู้นั้นกลับกลายเป็นตำนานราชาที่ทรงพลังในหมู่ราชาในระดับเทียบเท่าราชาขุนพลของทั้งสามเผ่าพันธุ์ ราชาสวรรค์
อย่างไรก็ตาม ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ เจิ้งยี่ หลิงเว่ย และคนอื่นๆต่างก็รู้ดีว่าไม่ใช่เวลาที่พวกเขาจะพูดอะไรได้ ถ้าจะให้พูดจริงๆคือพวกเขาเองก็ไม่รู้ควรจะทำอะไรมากกว่า
ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ จะดีกว่าหากปล่อยให้เฉินเฉียงอยู่กับความรู้สึกนี้ไว้ก่อน
นี่ทำให้หลังจากที่เจิ้งยี่ หลิงเว่ย และคนอื่นๆได้มองหน้ากันและกัน ก่อนที่จะถอยร่นกลับอณานิคมไป
และนี่ทำให้ผู้ที่สุสานของซุนต้าฮู่กลับสู่ความสงบอีกครั้ง
จะมีเสียงเดียวที่ได้ยินในตอนนี้ก็คือเสียงสะอื้นของหยานเสวี่ยเพียงเท่านั้น
เสียงของเธอในตอนนี้ราวกับเสียงของลมที่พัดผ่านใบไม้ที่อยู่รอบข้างของทั้งสองคน
เฉินเฉียงผู้ซึ่งประคองร่างของเฉินเทียนเว่ยที่ตกตายไปนั้น ก็ได้ร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้งไปหมดแล้ว
ใบหน้าของเขาในตอนนี้แสดงออกมาอย่างจมจ่อมลงไปในห้วงความคิดในขณะที่นั่งจ้องมองร่างของเฉินเทียนเว่ยที่อยู่ในอ้อมแขนของตน
เป็นตอนนี้ที่สายสัมพันธ์ระหว่างเฉินเทียนเว่ยและเฉินเฉียงนั้นส่งผ่านเข้ามาในจิตใจเขา
นับแต่เขาลงมายังโลกใบนี้ เฉินเฉียงนั้นคิดมาตลอดว่าคนเองนั้นเฉลียวฉลาดเกินกว่าใคร ทำให้เขาภูมิใจในตนเองเกี่ยวกับเรื่องนี้มาโดยตลอด
แต่กระนั้น เขาก็ไม่สามารถคิด
