งรักษาเขาได้
แต่เขาก็ไม่เลือกที่จะเสี่ยงกับทางนั้น แต่เลือกที่จะมาหาลูกชายที่ไม่ได้พบเจอมานานแสนนาน
ที่เธอขุ่นเคืองเฉินเฉียงนี้หาใช่สิ่งอื่นใด เพียงแค่เพราะเขายังไม่ยอมเรียกราชาสวรรค์ว่าพ่อออกมาก็เพียงเท่านั้น
แต่หยานเสวี่ยหารู้ไม่ว่า เฉินเฉียงนั้นพูดคำว่าพ่อออกมาอย่างมากมายหลายครั้งตั้งแต่เขาได้พบหน้าราชาสวรรค์ แม้สติของเขาจะยังเลือนราง แต่ริมฝีปากของเขาก็ยังขยับไปมา เพียงแต่มันก็ราวจะติดอยู่ที่ปากแล้วไม่อาจจะออกเสียงออกมาได้
และเมื่อได้เห็นฉากเมื่อครู่ที่ราชาสวรรค์ได้กระอักเลือดพร้อมเศษอวัยวะภายในที่หลุดออกมา นี่ทำให้จิตใจของเฉินเฉียงราวกับร่วงหล่นในทันที
ทั้งๆที่บาดเจ็บเจียนตายขนาดนี้ ราชาสวรรค์ก็ยังฝืนทนร่ายรำเพลงดาบทำลายวิญญาณเพื่อถ่ายทอดให้กับเขา
พร้อมทั้งใช้พลังภายในของตนเพื่อแสดงให้เขาเข้าใจได้อย่างแจ่มแจ้งอีก
“พรวด”
ในตอนนี้ ราชาสวรรค์ได้กระอักเลือดออกมาอีกครั้ง พร้อมใบหน้าที่ซีดเผือดและทรุดร่างลงไปยิ่งกว่าเดิม
“ท่านพ่อ”
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงได้ส่งเสียงคำนี้ออกมาได้ในที่สุด
สองคำที่ออกมาจากปากของเฉินเฉียง โดยไม่มีความรู้สึกที่ลังเลหรือติดขัดแต่อย่างใด
ถึงแม้พวกเขาจะมีสายสัมพันธ์แค่เพียงสายเลือด แต่มันก็แสดงออกมาว่าเฉินเฉียงนั้นรักและศรัทธาพ่อของตนมากมายขนาดไหน
เมื่อได้ยินคำพูดสองคำนี้ของเฉินเฉียง ร่างกายของราชาสวรรค์ก็ได้สั่นเทิ้ม ก่อนที่จะหันหน้ามาหาเฉินเฉียง
หลังจากได้จ
