านั้นต้องหาศพให้พบแล้วนำกลับไปฝังที่ข้างร่างของปู่ซุน
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เฉินเฉียงก็ได้กระโจนลงผาไป
เมื่อค้างคาวเลือดพิษทั้งสามได้เห็นฉากนี้ ก็รีบบินหนีไปอย่างฉับพลัน
ที่ด้านล่างช่องผานี้ เฉินเฉียงได้ทำการสำรวจดูอีกครั้งอย่างละเอียดลออ
อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปนานมาก เขาก็พบเพียงซากร่างของมนุษย์กลายพันธุ์อีกสิบกว่ร่างเท่านั้น ไม่มีวี่แววร่างของเฉินเทียนเว่ยแต่อย่างใด
เป็นไปได้ยังไงกัน
นี่ขนาดเขาหาไปสี่รอบแล้วนะ
“เฉินเฉียง ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่นี่ รีบออกมานะ”
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงได้ยินเสียงที่คุ้นเคยจากบนผา
เป็นเสียงของหยานเสวี่ย
เขาเองก็เตือนหยานเสวี่ยไปแล้วว่าเขาไม่ยอมพบเจอนางอีก
ด้วยการที่ราชาสวรรค์ไม่ยอมบอกเกี่ยวการตายของพ่อของเขาสักที เฉินเฉียงจึงไม่อยากจะพบเจอเขาอีกต่อไป
ถึงแม้ว่าเขาจะได้ยินแต่ก็ทำเป็นหูทวนลม แล้วทำการค้นหาซากร่างของเฉินเทียนเว่ยต่อไป
“เฉินเฉียง ออกมาเดี๋ยวนี้นะ ท่าน…ท่านราชาสวรรค์จะตายอยู่แล้ว รีบออกมาเร็วๆเข้า”
ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยน้ำตาของหยานเสวี่ยนี้ พร้อมคำพูดที่เธอแทบอยากจะกู่ร้องออกมานี้ ทำให้เฉินเฉียงต้องนิ่งอึ้งไป
ราชาสวรรค์จะตายเหรอ
เป็นไปได้ยังไงกัน
ในเหล่าราชาเทียบเท่าราชาขุนพลที่เขาได้พบเจอมานั้น เขาไม่เคยเห็นใครที่แกร่งกว่าราชาสวรรค์มาก่อน
แล้วใครกันที่ทำร้ายเขาได้ขนาดนี้
ยังไม่รวมเรื่องที่ว่าเขาน่าจะเป็นคนของฮุยตู๋นั่นอีก
ด้วยสถานะแห่งฮุยตู๋ ยั