บทที่ 300 ผู้ปกป้องที่คาดไม่ถึง
“หรือว่า…..สัตว์ประหลาด…หรือสัตว์หายนะนี่จะกินทุกคนไปหมดแล้ว”
เม่ยหลังหลันพูดพลางปิดปากของตนด้วยความหวาดกลัวต่อสิ่งที่คิด
ไม่มีทาง”
หลู่จี้ได้พูดความคิดเห็นของตนออกมาต่อ “ถ้าพวกนี้โดนกินจริง รอยเลือดที่ผสมควรจะต้องมหาศาลยิ่งกว่านี้”
“กัปตัน ท่านคิดว่ายังไง” จางหยวนและพวกหันไปหาเฉินเฉียงเป็นตาเดียวกัน
เฉินเฉียงในตอนนี้แสดงออกมาด้วยสีหน้าที่แสนจะยับย่น
หลังจากมองไปรอบๆแล้ว เฉินเฉียงก็ได้ส่งสัญญาณมือออกไปแล้วพูดออกมา “ไปกันเถอะ ข้าว่าการต่อสู้เพิ่งจะเริ่มได้ไม่ถึงวันแน่นอน พวกเราควรจะตามร่องรอยที่เหลือแล้วไปดูให้เห็นกับตา”
“ต่อให้มันจะมีความหวังเพียงน้อยนิด แต่ยังไงซะจะดีกว่าหากพวกเราไปทันและช่วยคนเหล่านี้หากยังเหลือรอด”
ทุกคนรีบพยักหน้ารับก่อนที่จะตรวจสอบพื้นที่โดยรอบ ในที่สุด พวกเขาก็พบร่องรอยตามที่เฉินเฉียงกล่าว
เฉินเฉียงเมื่อเห็นก็รีบทะยานขึ้นฟ้าแล้วปล่อยกระแสจิตของตนออกไปค้นหาพื้นที่โดยรอบในทันที
หลังจากผ่านไปประมาณสิบนาที เขาก็ได้พบเจอศพของมนุษย์ปรากฏอยู่ระหว่างทาง
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่พวกเขาตรวจสอบดูแล้ว นอกจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ตกตาย พวกเขายังพบทั้งซากศพของสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์
“กัปตัน ทำไมมันถึงดูเหมือนเกิดการต่อสู้ระหว่างสามเผ่าพันธุ์เลยล่ะ” จางหยวนพูดออกมาอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น
เฉินเฉียงไม่พูดอะไรออกมา เขาทำเพียงตรวจสอบศพไปทีล
