ือกที่จะปล่อยเรื่องนี้ให้ขึ้นอยู่กับจางหยวนและพวกตัดสินใจเอาเอง
หลังจากจางหยวนและคนอื่นๆไปถึงแล้ว คลื่นพลังที่แสดงออกมาอย่างเหี้ยมเกรียมของจางหยวนก็ได้ปะทุออกมาในทันที นี่ทำให้เจิ้งเชิงและพวกของตนตื่นตัวไม่น้อยเลยทีเดียว
เพราะไม่ว่ายังไงก็ตาม พวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นศัตรูกัน
ส่วนเหล่าชาวอาณานิคมที่อยู่เบื้องล่างนี้ ด้วยการที่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในช่วงเวลาเป็นตาย พวกเขาจึงทำได้เพียงร้องขอและห้ามปรามทั้งสองฝ่ายเอาไว้เท่าที่จะทำได้
เมื่อมาถึงจุดนี้ เมื่อได้เห็นว่าคนของตนถูกนักรบฝั่งศัตรูปกป้องอย่างสุดความสามารถ แถมยังมาขอร้องปกป้องแทนอย่างออกหน้าออกตา นี่ทำให้พวกเขาในฐานะกองกำลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์เองก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจไม่น้อย
ก่อนหน้านี้จางหยวนและพวกต่างก็ไม่เข้าใจว่าเฉินเฉียงต้องการอะไรกันแน่ ทำไมเขาถึงได้สั่งออกมาเช่นนั้น แต่เมื่อได้เห็นชาวอาณานิคมของตนนอกจากไม่ได้มีอคติหรือท่าทีเดือดฉันท์แม้แต่น้อยแล้ว พวกเขายังออกโรงปกป้องเสียขนาดนี้ ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาให้รับฟัง และนี่จึงทำให้จางหยวนและพวกมีท่าทีที่โอนอ่อนลง
นั่นก็เพราะ สำหรับพวกเขาแล้ว ตราบใดที่พวกมนุษย์กลายพันธุ์ไม่คิดลงมือ มีหรือที่พวกเขาจะหาเรื่องก่อน
เป็นตอนนี้ที่เสียงการต่อสู้ได้ดังขึ้นจากที่ห่างไกล พร้อมเสียงสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นของผืนดินที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“กัปตัน พวกเราควรไปช่วยรึเป