เฉินเฉียงก็ได้นำแผ่นแก่นพลังงานออกมาจากนายพลทักษะพิเศษขั้นสูงคนนี้
“เดี๋ยวนะ กัปตัน นี่ท่านบอกได้แม้แต่ระดับของไอ้หมูนี่เลยเหรอ ไม่สิ แม้แต่ระดับของไอ้กลายพันธุ์นี่อีก”
จางหยวนถามออกมาพลางมองเฉินเฉียงอย่างสงสัย
และไม่ใช่เพียงจางหยวนคนเดียวเท่านั้นที่สับสน
ยังไงซะไม่เพียงจะมีแค่หมูเขี้ยวดาบเท่านั้นที่ตกตาย แม้แต่ซากร่างอื่นๆเองล้วนแล้วแต่ตกตายจนหมดสิ้น
“เอ่อออออ เอาไปข้ามีวิธีการเฉพาะตัวที่ใช้ในการบ่งบอกเรื่องนี้ก็แล้วกัน ส่วนรายละเอียด เราคงต้องคุยกันยาวๆทีหลังล่ะนะ” เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงได้เปลี่ยนท่าทางก่อนที่จะพูดต่อไป “ดูนั่น อาวุธที่ปักอยู่ที่หัวใจเจ้าหมูนี่นั้นน่าจะเป็นของมนุษย์กลายพันธุ์คนนี้”
“ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น”
หนอนหนังสือหลู่จี้หยักหน้ารับ
“มันก็น่าแปลก หากว่าไอ้สัตว์หายนะนี่จะถูกฆ่าโดยมนุษย์กลายพันธุ์ ทั้งๆตัวมันเองก็สมควรจะเป็นผลงานของพวกมนุษย์กลายพันธุ์ด้วยน่ะ แล้วหากเป็นเช่นนั้นจริง มนุษย์กลายพันธุ์คนนี้จะฆ่ามันไปทำไม”
“ไม่ต้องคิดให้มากความหรอกน่า” เฉินเฉียงได้พูดออกมาด้วยท่าทางเย็นชา “เดี๋ยวพวกเราไปเห็นมันก็รู้เอง”
“จางหยวน ด้วยระดับการบ่มเพาะของเจ้า ตราบใดที่พวกเจ้าร่วมมือกัน ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าจะสามารถจัดการสัตว์หายนะนี่ได้”
“เดี๋ยวข้าขอไปดูลาดเลาก่อนแล้วกันว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
จางหยวนพยักหน้ารับ “กัปตัน อย่าได้กังวล ดูแลตัวเองด้วย”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้
