พรียง
“เรียนนายท่าน สัตว์หายนะพวกนี้ใกล้เข้ามาแล้ว แถมพวกเราในตอนนี้ต่างก็บาดเจ็บกันถ้วนหน้า”
หนึ่งในผู้ที่อยู่ในระดับนายพลทักษะพิเศษขั้นสูงได้กล่าวรายงานออกมา
เฉินเฉียงที่ยืนตระหง่านวางมือไพล่หลังอยู่กลางอากาศนั้นได้ถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึก “เกิดอะไรขึ้นมนุษย์เหล่านี้ เหตุใดพวกเจ้าถึงพามาด้วยได้กัน เจ้าเป็นคนในอาณัติของใคร แล้วเจ้ามีภารกิจใดในครั้งนี้”
“เรียนนายท่าน ข้าอยู่ใต้อาณัติของฉินเจียงหวัง ตัวข้ามีนามว่าเจิ้งเชิง แต่เดิม ภารกิจของพวกข้าคือการเข้าไปยังตึกจอมพลแดนใต้เพื่อโจมตีกองกำลังมนุษย์”
แต่ก่อนที่พวกข้าจะได้ไปถึงที่หมายก็ได้พบเจอมนุษย์เหล่านี้กำลังต่อสู้กันอยู่ และนั่นทำให้พวกเราได้พบสัตว์หายนะประมาณห้าตัวในการสู้รบนี้
ตัวข้าที่เดียดฉันท์ไอ้พวกสัตว์หายนะเหล่านี้อยู่ก่อนแล้วกอปกับการได้เห็นพวกเขาต่อสู้อย่างสุดแรงแม้จะไม่มีโอกาสชนะแม้แต่น้อย ทำให้ข้านั้นเปลี่ยนเป้าหมายแล้วเข้าไปช่วยพวกเขาแทนก่อนเป็นอันดับแรก
“เดี๋ยวนะ ทำไมข้าว่าข้าฟังเจ้าอธิบายไม่เข้าใจนะ” เฉินเฉียงยกมือขึ้นมาหยุดเจิ้งเชิงเอาไว้ในทันทีเมื่อได้ยิน ก่อนที่จะขมวดคิ้วแน่นแล้วถามออกมา “ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าเจ้าไปเพื่อโจมตีกองกำลังมนุษย์ไม่ใช่รึ แล้วทำไมถึงได้กลับกลายมาเป็นปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์ซะล่ะ”
“….เรียนนายท่าน มีสิ่งใดผิดแปลกกัน”
“ฮี่ฮี่ฮี่ ”เฉินเฉียงยิ้มออกมา “แล้วเจ้าไม่คิดว่คำพูดของเจ้านั้นมันขั
