ี่น้องของข้าไปหนึ่งตัว”
“และถ้าข้าเข้าใจไม่ผิด พวกมันควรจะเหลืออีกสามตัวเท่านั้น”
“ด้วยการที่สัตว์หายนะพวกนี้มันดูราวกับไม่มีสติปัญญาแต่อย่างใด พวกมันไม่ได้เลือกเป้าหมายอย่างเจาะจง แค่เห็นสิ่งมีชีวิตมันก็พุ่งเข้าไปโจมตีแล้ว”
“และด้วยเหตุนี้ทำให้พวกเราหลุดรอดออกมาได้ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ พวกเราก็คงโดนไม่ไล่ฆ่าล่าไม่เลิกอยู่เลยในตอนนี้”
“พอแล้ว”
เฉินเฉียงได้ยกมือขึ้นห้ามปรามก่อนจะพูดออกมา “เจิ้งเชิน เจ้าหยุดอยู่นี่ก่อน และปกป้องพลเรือนพวกนี้เอาไว้ อย่าได้หลบหนีไปเป็นอันขาด”
“อีกไม่นานจะมีใครบางคนตามมาสมทบกับเจ้า”
ก่อนที่จะจากไป เฉินเฉียงก็ได้พูดต่อ “อ้อ แล้วก็จดจำไว้ว่าคนที่กำลังจะมาอยู่นี่เองก็เป็นนายพลแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์”
“ถึงแม้พวกเจ้าจะอยู่คนละฝักฝ่าย แต่ในตอนนี้ การกำจัดสัตว์หายนะสำคัญกว่า พวกเจ้าห้ามต่อสู้กันเป็นอันขาด”
“ห้ะ”
เจิ้งเชิงเมื่อได้ยินก็หน้าตึงขึ้นมาในทันใด เขาหันไปมองคนของตนราวกับจะยืนยันว่าเขาได้ยินสิ่งใดผิดไปหรือไม่ ก่อนที่จะพยักหน้ารับแล้วพูดออกมา “พวกข้าไม่มีปัญหา ตราบใดที่นายพลของมนุษย์ที่ท่านว่าไม่ลงมือก่อน พวกเราเองก็จะไม่ลงมือเช่นกัน”
เมื่อได้ยินแบบนี้ เฉินเฉียงจึงได้รีบส่งข้อความไปบอกทุกคนให้รับรู้เอาไว้ และให้พวกเขาร่วมมือกับกองกำลังของเจิ้งเชิงในการปกป้องพลเรือนมนุษย์เหล่านี้
หลังจากตกลงกับทุกคนในกองกำลังเสร็จสิ้น เฉินเฉียงจึงรีบบินตรงเข้าไปหาฝูงสัตว์ประหลา
