บทที่ 297 ไล่ส่ง
ด้วยเหตุผลต่างๆเหล่านี้ ผู้อาวุโสหลี่จึงไม่มีทางเลือกทำได้เพียงหยุดฮั่นจุยพลางลอบส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณไปหาฮั่นจุย –น้องฮั่น เจ้าอย่าได้หุนหันไป ตัวตนของราชาสวรรค์พิเศษมากจนแม้แต่ข้าก็ยังไม่อาจจะแตะต้องได้-
-หากเกิดอะไรขึ้นกับราชาสวรรค์ที่นี่ ข้าเกรงว่าเผ่าพันธุ์ของข้าก็คงจะไม่แคล้ววอดวายจากการตายของมัน-
เมื่อฮั่นจุยได้ยินก็ถึงกับต้องตกใจจนนิ่งอึ้งไป หลังจากมองไปที่ราชาสวรรค์อีกครั้ง ในที่สุดเขาก็ยอมเลิกรา
กับอีแค่ราชาน้อยๆนี่จะมีตัวตนระดับใดได้อีก
อย่างไรก็ตาม ฮั่นจุยบอกได้เพียงว่าความกังวลของผู้อาวุโสหลี่นั้นเป็นของจริง
และเพื่อเป็นการรักษาหน้าของฮั่นจุยเอาไว้ ผู้อาวุโสหลี่จึงได้ก้มหน้ามองราชาสวรรค์แล้วตะคอกออกมา “ราชาสวรรค์ อย่าได้พูดในเรื่องราวที่ไม่เกี่ยวข้อง เจ้าควรจะพูดจุดสำคัญได้แล้ว”
“โอ้……ก็ได้” ราชาสวรรค์ตบมือไปทีหนึ่งพลางยิ้มเยาะแล้วพูดออกมา “ในงานแต่งงานวันนั้น เฉินเฉียงไม่อาจทนเห็นคนรักของตนแต่งงานกับฮั่นจุยได้ จึงได้แสดงจุดยืนแข็งขืนกับการแต่งงานนี้”
“ลองคิดดูสิว่าเฉินเฉียงนั้นมีตัวตนเช่นไร ก็แค่หัวหน้ากองกำลังเล็กๆ ที่เป็นเพียงนายพลวิญญาณขั้นสูงตัวเล็กๆเพียงเท่านั้น”
“ด้วยตัวตนของเขาแล้วกลับมีคนกล้าขัดขวางงานแต่งของผู้อาวุโสสูงแห่งเผ่าพันธุ์กลางสถานที่จัดงานที่เป็นถิ่นของผู้อาวุโสอย่างเขาโชวหยางเนี่ยนะ”
“ข้านึกภาพออกได้ในทันทีเลยว่าฮั่นจุยผู้สิ่งมีศั
