บทที่ 296 ยุ่งเกี่ยว
เมื่อได้ยินแบบนี้ ราชาสวรรค์ได้เปิดเปลือกตาขึ้นมา พร้อมกับหมอกไอดำที่แข็งค้างไปก่อนหน้านี้ได้เริ่มขยับเขยื้อน พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะออกมาเล็กน้อย “หึหึหึ ผู้อาวุโสฮั่นก็พูดเกินไป ในเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ที่ข้าส่งไปสอดแนมมนุษย์นั้น มีเพียงเฉินเฉียงเท่านั้นที่อยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นสูง”
“จะบอกว่าบาดแผลของท่านเกิดจากเฉินเฉียงเช่นนั้นรึ”
ราชาสวรรค์พูดออกมาอย่างไม่แยแส แต่ว่าเขาคิดอะไรอยู่นั้นก็ไม่มีใครที่จะรับรู้ได้
ฮั่นจุยเองนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของราชาสวรรค์เช่นกัน ในมุมมองของเขาแล้วนั้น เรื่องราวที่เกิดขึ้นที่เขาโชวหยางนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ควรจะมีใครรับรู้ แม้แต่ราชาสวรรค์เองก็ไม่เว้น
และนี่แสดงว่าเขาเองก็ไม่ได้รับรู้ว่าในวันนั้นหยานเสวี่ยเองก็อยู่ด้วยเช่นกัน
ดวงตาของฮั่นจุยนั้นเต็มไปด้วยความเคียดแค้นในตอนนี้แล้วพูดออกมา “ราชาสวรรค์ ข้ายอมรับว่าเจ้านั้นมียุทธวิธีมากมายที่เลิศล้ำ ไหนจะเรื่องที่เจ้าได้ส่งไอ้หนูขโมยอย่างเฉินเฉียงเข้าไปจนทำให้ข้านั้นได้รับความอัปยศอดสูในวันนี้อีก”
“อย่างไรก็ตาม ท่านผู้อาวุโสหลี่ ท่านจ้าวเกาะทั้งหลาย พวกท่านอาจจะยังไม่ได้รับรู้เรื่องนี้กระมัง”
“เรื่องที่ว่าไอ้หนูขโมยตัวนี่ก็คือหลิวหลางที่เป็นเพียงคนเดียวที่เข้าถึงความลับของเขตแดนจักรพรรดินั่น ซึ่งมันก็ถูกส่งเข้าไปโดยราชาสวรรค์เช่นเดียวกัน”
“ห้ะ”
เมื่อสิ้นคำกล่าวของฮั่นจุย ผู้คนมา
