้วยน้ำเสียงที่นิ่งลึก “ฮั่นจุย หากข้าเข้าใจไม่ผิด ที่เจ้านั้นคิดคดทรยศต่อเผ่าพันธุ์นั้นเป็นตอนที่เจ้ากำลังจะจัดงานแต่งงานในพื้นที่ของสภาสูงใช่หรือไม่”
“ไร้สาระ” ฮั่นจุยได้ตอบออกมาอย่างไม่ตรงคำถามเพราะไม่ต้องการจะพูดถึงมันอีก แต่คำถามของราชาสวรรค์ที่ถามออกมาต่อหน้าทุกคนนี้ได้ทำให้สีหน้าของเขามืดครึ้มในทันที “องครักษ์หยานของเจ้าก็อยู่ที่นั่นในวันนั้น นางก็น่าจะบอกเจ้าไปหมดแล้วไม่ใช่รึไง แล้วทำไมเจ้าถึงยังพูดพร่ำออกมาอีก”
“ฮี่ฮี่ฮี่อ ก็จริง ข้านั้นได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมดจากองครักษ์หยานเรียบร้อยแล้ว”
เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดระหว่างราชาสวรรค์และฮั่นจุยนี้ต่างก็ตกตะลึงกันไปทั่ว
พวกเขาต่างก็ไม่คิดว่าราชาสวรรค์จะส่งคนของตนเข้าไปได้ถึงเขาโชวหยาง นี่ทำให้ทุกคนนั้นอดที่จะยอมรับฝืมือของราชาสวรรค์เสียมิได้
แม้แต่ผู้อาวุโสหลี่เองก็ยังอดไม่ได้ที่จะส่งคำชมออกมา
“ราชาสวรรค์ เจ้าทำได้ดีมาก”
“แต่ให้พวกสภาสูงรู้ว่าพวกเราส่งคนเข้าไป พวกมันก็ยังต้องไว้หน้า รีบบอกมา เกิดอะไรขึ้นกันแน่”
เมื่อพูดจบ ผู้อาวุโสหลี่และราชามนุษย์กลายพันธุ์คนอื่นต่างก็นิ่งเงียบเพื่อสดับรับฟังคำพูดของราชาสวรรค์
“เรื่องราวเป็นเช่นนี้ผู้อาวุโสหลี่”
“เหตุผลที่ข้าส่งองครักษ์หยานไปที่เขาโชวหยางในครั้งนี้เป็นเพียงการปกป้องเฉินเฉียงไว้เพียงเท่านั้น”
“เพราะต่อให้ตัวไอ้เด็กนี่จะมีค่าขนาดไหน เขาก็ยังไปไม่ถึงระดับกึ่งราชาเลยด้วยซ้ำ เมื่อเทีย
