บทที่ 293 จากไป
เมื่อเฉินเฉียงได้ย้อนนึกถึงวันวานที่เขาได้พบเจอเว่ยหยวนตี้เป็นครั้งแรกแล้ว เขาเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อในคำพูดของหยานเสวี่ยเลยสักนิด
นั่นก็เพราะ ในตอนที่เฉินเฉียงไปปรากฏตัวที่ตึกจอมพลเขตกันหนันในครานั้น เขาทำตัวราวกับว่าได้พบเจอลูกชายที่ผลัดพรากจากกันไปนานเลยทีเดียว เมื่อนึกถึงว่าความดีใจนั่นเป็นเพียงการแสดงล่ะก็ เขาบอกได้เลยว่าเว่ยหยวนตี้นั้นมีทักษะการแสดงชั้นแนวหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย
ไหนจะเรื่องราวที่เฉินเทียนเว่ยสละชีวิตเพื่อช่วยเว่ยหยวนตี้จากน้ำมือของมนุษย์กลายพันธุ์ ที่เล่าต่อกันมาจนถึงตอนนี้นั่นอีก
พูดกันตรงๆแล้วเรื่องราวทั้งหมดนั้นล้วนแล้วแต่เป็นเว่ยหยวนตี้เป็นผู้จัดการทั้งสิ้น
และด้วยเรื่องเล่านี้เองทำให้ผู้คนแห่งตึกจอมพลเหมันต์จันทรานั้นต่างก็ร่ำลือถึงกองกำลังเทียนเว่ย และเรื่องนี้ก็ยังทำให้ผู้คนมากมายที่อิจฉาเว่ยหยวนตี้ที่มีพี่น้องร่วมสาบานที่ดีถึงขนาดยอมสละชีวิตให้
แต่ในอีกทางหนึ่งแล้ว ความซื่อสัตย์ที่ปรากฏตามคำเล่าลือนี้ก็ส่งเสริมให้เว่ยหยวนตี้นั้นดูราวกับเป็นผู้ห้าวหาญและเป็นที่เคารพรักจนแม้แต่ผู้อื่นก็ยังยินดีที่จะสละชีวิตให้เช่นกัน
ถึงแม้มันจะเป็นเรื่องราวที่สวยหรูเลิศเลอจนเป็นที่น่าเชื่อถือ แต่คำพูดของหยานเสวี่ยนั้นได้แสดงออกมาว่าความจริงนั้นช่างต่างกันอย่างสิ้นเชิง
และเมื่อเฉินเฉียงได้เห็นท่าทางของเว่ยหยวนตี้ในตอนนี้แล้ว จิตใจของเฉินเฉียงแทบจะระเบิดออกใ
