ก็จริง ที่พี่หลิวฉิงพูดนั้น ข้าเองก็ไม่เถียงว่ามันนั้นถูกต้อง”
“แต่ก็อีกนั่นแหละ ข้านั้นล่ะสงสัยนักว่าทำไมเจ้านั้นถึงได้เชื่อเสียขนาดนั้นว่าสาวน้อยหยานเสวี่ยนางนี้เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ได้เสียขนาดนั้น”
“จะบอกว่าเจ้าเชื่อคำพูดเดียวของไอ้เจ้าเว่ยหยวนตี้เนี่ยนะ”
“พี่หลิวฉิงหลงลืมไปรึเปล่าว่าไอ้เว่ยหยวนตี้ผู้นี้ก่อนหน้านี้ยังบอกกล่าวว่าเฉินเฉียงเป็นมนุษย์กลายพันธุ์อยู่เลย แล้วผลสุดท้ายเป็นยังไงล่ะ”
“ข้าเองนั้นก็ไม่อยากจะเข้าไปวุ่นวายอะไรมากนัก แต่ในเมื่อนี่คือต่อหน้าธารกำนัล ข้าเองเพียงคิดว่าตัวท่านเองก็ควรจะทำให้มันกระจ่างชัดต่อหน้าทุกคนก่อนที่จะฆ่าใครไปหากคิดจะใช้เหตุผลนี้จริงๆ โดยเฉพาะกับสาวน้อยผู้งามงดเช่นนี้ยิ่งควรจะตรวจสอบให้มันกระจ่างชัดกว่าใคร”
และเมื่อพูดจบ ฮูเตี๋ยนก็ได้คว้าร่างของหยานเสวี่ยมาไว้ต่อหน้าของหลิวฉิงแล้วพูดออกมา “สาวน้อยหยานเสวี่ยเอ๋ยอย่าได้เกรงกลัวไป ข้าเชื่อว่าพี่หลิวฉิงผู้นี้ย่อมจะตรวจสอบให้กระจ่างชัดก่อนที่จะลงมืออย่างแน่นอน”
หยานเสวี่ยได้มองไปที่ฮูเตี๋ยนทีหนึ่งก่อนที่จะพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น ก่อนที่จะนั่งลงกับพื้น
“พี่หลิวฉิง โปรดตรวจสอบสาวน้อยผู้นี้ด้วยตัวเอง ให้มันรู้ชัดกันไปว่านางเป็นมนุษย์กลายพันธุ์หรือไม่”
ถึงแม้หลิวฉิงและฮูเตี๋ยนนั้นจะมาจากฝักฝ่ายที่แตกต่างกัน แต่ดูจากท่าทางทั้งสองก็พอจะรับรู้ได้ว่าทั้งสองต่างก็รู้จักกันดีอยู่ไม่น้อย
และนี่ทำให้หลิวเฉี
