บทที่ 291 ร่องรอยที่ผ่านมา
หลังจากได้เห็นเหล่าผู้ทรงพลังแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ทะยานขึ้นฟ้าออกไปเป็นทิวแถว ฮูเตี๋ยนก็ได้วาดมือออกไปและนำคนกว่าห้าร้อยของตนกลับเข้าไปยังโลกใบเล็กของตน
“พี่หลิวฉิง ฮูเตี๋ยนผู้นี้มาที่นี่เพียงเพื่อมาปกป้องศิษย์ของตน เฉินเฉียงผู้นี้เพียงเท่านั้น ไม่คิดฝันว่าจะกลายเป็นการทำให้ผู้อาวุโสอันสูงค่าของเผ่าพันธุ์ผู้หนึ่งต้องถูกตัดสินว่าคิดคดต่อเผ่าพันธุ์แบบนี้ โปรดอย่าได้ถือสาหาความข้าผู้นี้เลยแล้วกัน”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของฮูเตี๋ยนแล้ว หลิวฉิงยิ่งรู้สึกอับอายเสียยิ่งกว่าเดิมในทันที เขาได้ป้องมือแล้วพูดออกมา “ผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยน มันความผิดของเผ่าพันธุ์ข้าตั้งแต่ต้น เป็นข้า หลิวฉิงต่างหากที่จัดการคนไม่ดี ก่อให้เกิดเลือดเสียจนกลายเป็นวายร้ายแบบฮั่นจุยขึ้นมา เป็นข้าผู้นี้ต่างหากที่ทำให้ศิษย์ของท่านต้องพบกับความอยุติธรรม”
“อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นสุดท้ายแล้วก็เป็นคนของเผ่าพันธุ์ข้าอย่างแท้จริง ยังไม่รวมถึงผลงานต่างๆที่เขาได้สร้างเอาไว้หลังจากที่เข้าร่วมกับกองทัพ เขานั้นถือได้ว่าเป็นอัจฉริยบุคคลที่หาได้อย่างยากยิ่ง”
หลังจากพูดจบ หลิวฉิงได้มองไปที่เฉินเฉียงพร้อมกับใช้ความคิดครู่หนึ่งแล้วพูดออกมา “เฉินเฉียง ประกาศจับที่ฮั่นจุยได้ออกคำสั่งไปของเจ้ากับกองกำลังของเจ้านั้น ผู้อาวุโสคนนี้จะยกเลิกมันด้วยตัวเอง”
“ส่วนผลงานของเจ้าที่สร้างเอาไว้อย่างมากมายนั้น แม้เจ้าจะไม่อ
