้ว ยังไม่รวมถึงที่ท่านผู้อาวุโสสูงสุดคิดจะจัดการเรื่องนี้ให้”
เว่ยหยวนตี้ได้แสดงความด้านหน้าของทนอย่างไม่แยแสต่อสิ่งใดในทันที
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อสิ่งรอบตัวเปลี่ยนไป เป็นธรรมดาที่คนเช่นนี้จะปรับตัวได้อย่างไม่ยากเย็น
อย่าว่าแต่เว่ยหยวนตี้เลย แม้แต่แขกเหรื่อทั้งหลายก็ไม่ต่างกัน
หากว่าฮั่นจุยยังเป็นใหญ่อยู่ในเผ่าพันธุ์ พวกเขาย่อมไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน มีหรือที่ทั้งสองจะได้ลงเอยกันด้วยดี
ก่อนหน้านี้แขกเหรื่อทั้งหลายต่างก็เปรียบเฉินเฉียงประดุจดั่งดินโคลนที่โสมม บางคนนั้นอาสาจะฉีกเฉินเฉียงเป็นพันๆชิ้นเพื่อที่จะได้รับสายสัมพันธ์อันดีกับฮั่นจุยด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้มันได้แตกต่างไปแล้ว
นอกจากฮูเตี๋ยนและหลิวฉิงแล้ว เฉินเฉียงนั้นในตอนนี้ได้กลายเป็นที่สนใจของทุกคน
“น้องเฉินเฉียงนั้นเปรียบได้ดั่งโอรสสวรรค์ ย่อมคู่ควรกับนางฟ้าอย่างคุณหนูเว่ยอยู่แล้ว”
“ข้านั้นก็เห็นว่าทั้งสองคู่ควรกันมานานแล้ว สุดยอดนายพลอย่างน้องเฉินเฉียงย่อมคู่ควรกับอัจฉริยะแห่งเผ่าพันธุ์อย่างคุณหนูเว่ยอย่างไม่ต้องสงสัย”
“ถูกต้องแล้ว ก่อนหน้านี้เป็นไอ้แก่ตัณหากลับอย่างฮั่นจุยที่อายุอานามมากมายขนาดนั้นแล้วยังทำตัวราวกับกบที่อยากกินเนื้อหงส์ฟ้าอีก มันนี่ไม่นึกละอายใจเลยจริงๆ”
“พี่เฉินเฉียง ข้า หลี่เชิน ขออวยพรให้ท่านทั้งสองครองคู่กันร้อยปีพันปีไม่ให้รักเสื่อมคลายหรือแยกจากกันอีก”
เมื่อได้ยินเสียงของแขกเหรื่อที่ร่วมผสมโรงนี้ด้วยแล้ว หล
