นที่หาได้ยากยิ่งนัก”
“แต่ถึงกระนั้น เมื่อเจอกับข้า เจ้ามันก็ทำได้เพียงแค่นี้”
“เจ้าที่ยังไม่อาจก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งราชาได้ ย่อมเป็นธรรมดาที่จะถูกสะกดไว้โดยพลังของโลกในกายข้า”
“ข้าล่ะอยากจะรู้จริงๆว่าเพียงแค่นายพลทักษะพิเศษเช่นเจ้าจะหลุดรอดจากการคุมขังของข้ายังไง”
ท่ามกลางเจ้าของร้านที่หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งนี้ เฉินเฉียงก็ได้สบถออกมา “ไอ้หน้าปลาจรวด สงสัยว่าเจ้านั้นจะตื้นเขินในความคิดยิ่งนัก”
“ใครเป็นคนกล่าวว่าราชาทักษะพิเศษนั้นจะต่อต้านพลังแห่งโลกกับอีแค่ราชาขุนพลไม่ได้กัน”
“ข้าผู้สูงล้ำคนนี้จะสอนเจ้าให้ได้รู้ในวันนี้เอง”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงได้ใช้กระแสจิตของตน กระแทกเข้าไปยังจุดลมปราณทั้งหมดที่อยู่ในร่าง
และเป็นตอนนี้ที่คลื่นพลังที่บ้าคลั่ง ได้ไหลแผ่ออกไปรอบด้านของเฉินเฉียง มันรุนแรงจนถึงขนาดทำให้พลังจากโลกใบเล็กที่เจ้าของร้านหน้าปลาจวดต้องหักสะบั้น และส่งผลย้อนกลับไปให้เจ้าของร้านแสดงสีหน้าออกมาอย่างเจ็บปวด
หลังจากทำลายพลังจากโลกใบเล็กของเจ้าของร้านได้แล้ว เฉินเฉียงในตอนนี้กำลังคลั่งถึงขีดสุด และคิดที่จะสอนบทเรียนให้กับเจ้าของร้านที่กล้ามาทำท่าทางอวดดีใส่เขา ต่อให้เขาทำให้เจ้าของร้านบาดเจ็บไม่ได้ แต่อย่างน้อยๆก็คงทำให้เข็ดหลาบได้บ้าง
แต่ก่อนที่เฉินเฉียงจะได้ทำอะไรนั้น พลังจิตของเขาก็พบว่ามีคนอีกสิบกว่าคนกำลังบินออกจากเกาะเอ้อเทียนและพุ่งตรงมาที่เขา
ไม่ดีแล้ว
ด้วยการที่เขานั้นไ