ด้ถูกเจ้าของร้านคนนี้พบเห็นส่งต่างๆไปมากมายแล้ว เขาเองก็ไม่คิดที่จะต้องวุ่นวายกับคนอื่นอีก
การเผชิญหน้ากับเจ้าของร้านหน้าปลาจวดคนนี้สำหรับเขาก็ถือว่าตึงมือมากแล้ว หากคนที่มาเป็นระดับราชา แล้วเขาจะหลุดรอดไปได้ยังไง
หากเขาไม่มีผู้ช่วยที่ทรงพลังที่เทียบเท่ากับราชาสวรรค์ ไม่มีทางเลยที่เขาจะหลุดรอดไปได้จากจุดนี้
เมื่อคิดได้ดังนี้ เฉินเฉียงก็มองไปที่เจ้าของร้านหน้าปลาจวดอย่างเหี้ยมเกรียม ก่อนที่จะใช้พลังเหนือมนุษย์หลบหนีแสงก่อนที่จะดำดิ่งลงทะเล และว่ายน้ำกลับไปยังเกาะเทียนลี่
ในทันทีที่เฉินเฉียงจากไป ผู้ทรงพลังทั้งสิบ ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเจ้าของร้านหน้าปลาจวด
“ไอ้หน้าปลาจวด หลิวน้อยอยู่ไหน เจ้าคงไม่ได้เก็บเขาไว้ในโลกใบน้อยของเจ้าใช่รึเปล่า”
ผู้นำของคนกลุ่มนี้คือชายวัยกลางคนที่กำลังมองไปที่เจ้าของร้านหน้าปลาจวดด้วยสายตาเย็นชา
เจ้าของร้านหน้าปลาจวดนั้นในตอนนี้รู้สึกคับแค้นใจอย่างมาก เขานั้นถูกข่มเหงโดยเฉินเฉียง ไหนจะต้องเสียกึ่งราชาของตนไปอีกสี่คน แถมเมื่อกี้ยังเกือบพ่ายแพ้ไปแล้ว และเมื่อเห็นคนตรงหน้าอีกสิบกว่าคน เขาจึงทำได้เพียงแค่ยิ้มเจื่อนๆแล้วพูดออกมา “พี่เกา ท่านก็พูดเล่นไป”
“ข้าขอบอกตามตรงว่า ให้ไม่ใช่เพราะพวกท่านมาถึง แม้แต่ข้าเองก็คงจะไม่ได้มาพูดคุยกับท่านแบบนี้ และตกอยู่ในสภาพเดียวกับคนของข้าไปแล้ว”
“ฮื้ม เจ้าว่ากระไรนะ ไม่มีใครในหมู่พวกเราที่ไม่รู้ว่าไอ้หม่าหลิวนั่นมันอ่อนด้อ
