ว่าท่านหมายถึงสิ่งนี้รึเปล่า” เฉินเฉียงยิ้มที่มุมปากก่อนที่จะนำดอกร้อยสีสันออกมาจากแหวนดอกหนึ่ง
และเพียงดอกไม้ร้อยสีสันได้ปรากฏ นี่ทำให้ผู้ที่รายล้อมเฉินเฉียงในตอนนี้ ตาโตเทียบเท่ากับไข่ห่าน
“ดอกไม้ร้อยสีสัน”
ในทันทีที่เจ้าของร้านค้าเมล็ดพันธุ์แห่งโลกได้เห็นดอกไม้นี้จนอุทานออกมา ใบหน้าของเขาในตอนนี้ก็ได้เปลี่ยนเป็นกระหายอยากได้อย่างที่สุด แม้แต่คำที่พูดออกมาก็ยังต้องผิดเพี้ยน
และนี่ก็ยิ่งทำให้กึ่งราชาอีกสี่คนนั้นกระชับเข้ามาใกล้เฉินเฉียงยิ่งกว่าเดิม
“เอาจริงดิ เจ้าของร้าน ท่านแน่ใจนะว่ามันคือดอกไม้ร้อยสีสันไม่ใช่หญ้าทะเลธรรมดาน่ะ”
“ถ้าหากมันใช่จริงล่ะก็ ข้าว่ามันก็คงไม่ได้หายากเย็นอย่างที่เขาร่ำลือนะ ถ้าไม่เชื่อ เขาเอาออกมาให้ท่านเลยก็ได้”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงนำดอกไม้ร้อยสีสันออกมาอีกสิบต้น
“โอ้ คุณ พระ คุณ เจ้า”
เจ้าของร้านในตอนนี้ตกตะลึงในการกระทำของเฉินเฉียงจนแทบจะกระอักน้ำลายของตน และนี่ทำให้หนึ่งในกึ่งราชาอดไม่ได้ที่จะถามออกมา “หม่าหลิว ที่เจ้าว่ามาเมื่อครู่นี้ เจ้าจะบอกว่าเจ้าไม่ได้เก็บพวกมันมาจากก้นสมุทรงั้นรึ แล้วเจ้าไปได้สมบัติพวกนี้มาจากไหนกันล่ะ”
เป็นตอนนี้ที่เจ้าของร้านและคนที่เหลือเริ่มจับใจความจากคำพูดของเฉินเฉียงได้ว่าเขานั้นหมายถึงอะไร
ยิ่งไปกว่านั้นคือ ทุกคนต่างก็รับรู้ดีว่าก้นสมุทรแห่งคาบสมุทรมังกรซ่อนนี้อันตรายขนาดไหน การที่พวกเขาได้เห็นหม่าหลิวกลับมาได้นั้นก็แทบ
