กว่าเดิม
แต่ถึงแม้ปีกสีเงินระดับสูงจะหมายถึงการบินที่รวดเร็วยิ่งกว่าใคร แต่ในเมื่อสิ่งมีชีวิตเข้าสู่ระดับกึ่งราชาแล้ว การบินนั้นย่อมเป็นไปได้ ขึ้นอยู่กับพลังฟ้าดินที่ปลดปล่อยออกมาจากโลกใบเล็กที่อยู่ในร่าง นี่จึงทำให้ไม่มีใครคิดจะทุ่มเทให้กับปีกสีเงินแบบนี้
และนี่เองที่เป็นเหตุผลให้ไม่มีใครคิดว่าเฉินเฉียงจะทุ่มให้กับปีกสีเงินจนมาถึงระดับนี้
เฉินเฉียงไม่ตอบออกมาแต่กลับถามออกไป “เจ้าของร้าน นี่หมายความว่ายังไงกัน อย่าบอกน่าคิดราคาผิดแล้วจะตามมาเอาคืนหรอกนะ”
“แต่ข้าว่าท่านคงไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องนั้นจนตามข้ามาถึงนี่กระมัง”
“ฮ่าฮ่าฮ่า หม่าหลิว ในเมื่อเจ้ารู้อยู่แล้วจะถามออกมาทำไมกัน” เจ้าของร้านพูดออกมา พร้อมรอยยิ้มที่กระจ่างใส “ในตอนที่เจ้ารับภารกิจออกไปก่อนหน้านี้ ทุกคนในเกาะก็จับตาดูเจ้ากันหมดแล้ว”
“ข้าขอบอกตามตรงเลยนะว่าไอ้ดอกไม้ร้อยสีสันนั่นมันช่างล่อตาล่อใจผู้คนมากมายนัก แต่ผู้คนเหล่านั้นไม่เคยกลับมาที่นี่อีกเลยหลังจากไปที่ก้นสมุทรในช่วงสองปีนี้”
“นึกไม่ถึงว่า เจ้านั้นจะเป็นหนึ่งเดียวที่ทำลายสถิตินั้นลง”
“เอาล่ะ หม่าหลิว เจ้านั้นสมควรจะส่งดอกไม้ร้อยสีสันมาให้ข้าซะ”
ด้วยการที่ระดับการบ่มเพาะของหม่าหลิวนั้นรับรู้กันทั่วทั้งเกาะ ไม่ว่าจะเป็นการบ่มเพาะ หรือสิ่งของที่เก็บไว้ นี่จึงทำให้เจ้าของร้านค้าเมล็ดพันธุ์แห่งโลกนั้นกล้าที่จะลงมือ
“เอ่ออออ กับเรื่องนั้น ข้าคงต้องถามแล้วจริงๆนะ
