หลังจากตรวจสอบดีแล้ว เฉินเฉียงก็เริ่มค้นหาต่อไป
ด้วยความทรงพลังของเฉินเฉียงนี้เองทำให้บรรดาหนวดลึกลับทั้งหลายเม่อเห็นพวกของตนถูกฆ่าไปมากมาย ก็ได้หลบหนีขุดร่างของตนดำดินไป เพื่อหลบเลี่ยงการถูกหั่นไปโดยดาบดั้นเมฆในมือของเฉินเฉียง
แต่หากเทียบกับเฉินเฉียงที่เป็นสุดยอดนักขุดดินแล้ว หนวดเหล่านี้ก็คือพื้นผิวเท่านั้น
ถึงแม้จำนวนของพวกมันจะลดน้อยลงไปโดยเฉินเฉียงอย่างต่อเนื่อง แต่กระนั้น เฉินเฉียงก็ยังตามล่าพวกมันอย่างไม่ลดละ เพื่อเปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นเศษซาก นอนกองอยู่ใต้ก้นสมุทรแห่งนี้
ในช่วงสองวันมานี้ เฉินเฉียงได้เข้าไปยังพื้นที่ก้นสมุทรนี้บ่อยเป็นว่าเล่น ยามใดที่เขาเหนื่อยล้าจากการล่าหนวด เขาก็แค่ลอยตัวอยู่บนผิวน้ำเพื่อพักผ่อน เมื่อหายเหนื่อยเขาก็ได้ดำลงไปฆ่าล้างต่อ
ด้วยการที่เจ้าหนวดประหลาดพวกนี้มีทักษะที่ทรงพลังอย่างมาก เฉินเฉียงเชื่อว่า หากเขาเหลือพวกมันไว้ล่ะก็ เมื่อจำนวนของพวกมันมีมากพอ มันจะต้องออกไปจากก้นสมุทรแห่งนี้เป็นแน่น
หลังจากจัดการสัตว์ลึกลับแห่งก้นสมุทรอ่าวมังกรซ่อนเสร็จสิ้น เขาก็ได้จัดการเก็บดอกไม้ร้อยสีสันกว่าสามสิบกองที่เขาได้พบไปจนหมดสิ้น
เฉินเฉียงแม้ไม่รู้ว่าทำไมดอกไม้ร้อยสีสันเหล่านี้ถึงขึ้นได้อยู่แค่ที่นี่ก็ตาม
แต่ที่เขารู้ก็คือ ตราบใดที่ดอกไม้ร้อยสีสันอยู่ที่นี่ เจ้าหนวดประหลาดพวกนี้จะกลับมาอีกครั้งอย่างแน่นอน
เมื่อนึกถึงความเกี่ยวข้องระหว่างมันกับกระดูกสีดำที่
